‼️11 τραυματίες από έκρηξη σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο – Ως εδώ: Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας
Άλλο ένα σοβαρό εργατικό «ατύχημα» έρχεται να προστεθεί στη μαύρη λίστα των χώρων δουλειάς που μετατρέπονται καθημερινά σε παγίδες θανάτου για την εργατική τάξη. Το πρωί της Πέμπτης, μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε σε επιχείρηση ανταλλακτικών στον Ασπρόπυργο και επεκτάθηκε σε γειτονικές εγκαταστάσεις, προκαλώντας τον τραυματισμό έντεκα εργαζομένων. Τρεις από αυτούς νοσηλεύονται διασωληνωμένοι με σοβαρά εγκαύματα, ενώ ακόμη εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία με εγκαύματα και αναπνευστικά προβλήματα από τους πυκνούς τοξικούς καπνούς. Η φωτιά πήρε γρήγορα ανεξέλεγκτες διαστάσεις, στάλθηκε μήνυμα του 112 για εκκένωση της περιοχής, ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσε η ύπαρξη δεξαμενής προπανίου μέσα στις εγκαταστάσεις.
❗Αποκαλυπτικές είναι οι καταγγελίες της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Δυτικής Αττικής, που κάνουν λόγο για ελλιπή μέτρα ασφαλείας και ανύπαρκτους κρατικούς ελέγχους στη βιομηχανική ζώνη του Ασπροπύργου. Όπως καταγγέλλουν, δεν υπάρχουν επαρκώς στελεχωμένοι κρατικοί μηχανισμοί για να ελέγχουν τις επιχειρήσεις, ενώ ακόμη και κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς εργαζόμενοι παρέμεναν στις δουλειές τους, με μέλη του Εργατικού Κέντρου να δηλώνουν ότι αναγκάστηκαν οι ίδιοι να εκκενώσουν χώρους εργασίας επειδή εργοδότες επιχειρούσαν να συνεχίσουν κανονικά την παραγωγή. Οι ίδιες καταγγελίες προειδοποιούν εδώ και καιρό ότι η συγκέντρωση διυλιστηρίων, χημικών εγκαταστάσεων και βιομηχανιών χωρίς ουσιαστικά μέτρα πρόληψης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πολύ μεγαλύτερη βιομηχανική καταστροφή.
🔴 Το περιστατικό αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «μεμονωμένο συμβάν». Είναι η συνέχεια μιας πραγματικότητας όπου η εντατικοποίηση της εργασίας, η υποβάθμιση των μέτρων υγείας και ασφάλειας και η λογική του «κόστους» μετατρέπουν καθημερινά το μεροκάματο σε ρίσκο για τη ζωή. Όταν οι έλεγχοι υποχωρούν, οι ελλείψεις θεωρούνται ανεκτές και η προστασία της ανθρώπινης ζωής μπαίνει στη ζυγαριά απέναντι στην κερδοφορία, τότε οι εργαζόμενοι είναι εκείνοι που πληρώνουν το τίμημα με εγκαύματα, ακρωτηριασμούς και νεκρούς. Δεν είναι οι εργάτες που δημιουργούν αυτές τις συνθήκες· είναι ένα παραγωγικό μοντέλο που αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως δαπάνη και όχι ως αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.
🔴 Η προστασία της ζωής στους χώρους δουλειάς δεν μπορεί να εξαρτάται από την καλή θέληση της εργοδοσίας ούτε από υποστελεχωμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς που όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν φροντίσει να απαξιώσουν. Απαιτούνται ουσιαστικοί και τακτικοί έλεγχοι, αυστηρή εφαρμογή των μέτρων υγείας και ασφάλειας. Κυρίως όμως απαιτείται η οργάνωση των ίδιων των εργαζομένων στα σωματεία τους, ώστε να μπορούν να επιβάλλουν το αυτονόητο: κανείς να μη φεύγει από το σπίτι του για το μεροκάματο χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα επιστρέψει ζωντανός. Γιατί όσο η ανθρώπινη ζωή υποτάσσεται στην κερδοφορία, ο λογαριασμός θα συνεχίσει να πληρώνεται με το αίμα της εργατικής τάξης.
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ – ΕΡΓΑΤΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ – ΕΡΓΑΤΡΙΑ
Για κάθε νεκρό της Τάξης μας θα ζητήσουμε λογαριασμό. Να αλλάξει ο φόβος στρατόπεδο.