[Αλβανία] Η νεολαία στους δρόμους ενάντια στη διάλυση της δημόσιας Παιδείας και σε όσους της κλέβουν το μέλλον
· Διά Πυρός · Featured, Διεθνή, Παιδεία
Μαζικές μαθητικές και φοιτητικές διαδηλώσεις στα Τίρανα, επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και τράπεζες, οδομαχίες και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.
Εκατοντάδες φοιτητές βγήκαν στους δρόμους των Τιράνων, μεταφέροντας την οργή τους για την κατάσταση στα πανεπιστήμια, το δυσβάσταχτο κόστος των σπουδών και την προοπτική μιας ζωής με ανασφάλεια, ανεργία και κακοπληρωμένη δουλειά. Η κινητοποίηση πήρε γρήγορα μαχητικά χαρακτηριστικά, με διαδηλωτές να πετούν τούβλα και κομμάτια τσιμέντου στο υπουργείο Παιδείας και την αστυνομία να απαντά με δακρυγόνα, ρίψεις νερού και συλλήψεις. Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν στους γύρω δρόμους, ενώ στο στόχαστρο των διαδηλωτών βρέθηκαν επίσης κυβερνητικά κτίρια και τράπεζες.
Πίσω από την οργή της νεολαίας βρίσκονται προβλήματα που βαραίνουν καθημερινά τις λαϊκές οικογένειες. Το κόστος της εκπαίδευσης μεγαλώνει, η οικονομική στήριξη παραμένει περιορισμένη και το πτυχίο κάθε άλλο παρά εγγυάται μια αξιοπρεπή δουλειά. Για τα παιδιά των εργαζομένων, η μόρφωση γίνεται ένας διαρκής αγώνας με οικονομικά εμπόδια, την ίδια ώρα που οι προοπτικές για το μέλλον στενεύουν. Η αγανάκτηση στρέφεται συνολικά απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που αφήνει τις ανάγκες της νεολαίας στο περιθώριο και βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες.
«Η Αλβανία χρειάζεται επανάσταση, αλλαγή, πλήρη ανατροπή του συστήματος, γιατί αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί», δήλωσε η διαδηλώτρια Λουλτζέτα Κόλα, μιλώντας για βαθιά κοινωνική αδικία και για το χάσμα που μεγαλώνει ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Από την πλευρά της κυβέρνησης, η αντιπρόεδρος Αλμπάνα Κότσιου καταδίκασε τα επεισόδια, υποστηρίζοντας ότι η βία δεν αποτελεί λύση. Η κυβερνητική καταδίκη, ωστόσο, αφήνει αναπάντητο το βασικό ερώτημα: ποιος ευθύνεται για τις συνθήκες που σπρώχνουν τη νεολαία στην απόγνωση και την εξέγερση;
Οι κινητοποιήσεις στην Αλβανία προστίθενται σε ένα ευρύτερο κύμα νεανικής αμφισβήτησης στην Ευρώπη, όπως για παράδειγμα στη Γαλλία, με μαθητές και φοιτητές να βγαίνουν στους δρόμους, να καταλαμβάνουν σχολεία και να συγκρούονται με την πολιτική που υποβαθμίζει τη δημόσια εκπαίδευση και φορτώνει τα βάρη στις οικογένειές τους. Η οργή αυτή έχει ξεχειλίσει καθώς οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και οι λαϊκές ανάγκες γίνονται θυσία στο βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και του ίδιου του πολέμου για το νέο μοίρασμα των αγορών και της κυριαρχίας. Οι φοιτητές και η νεολαία δεν ανέχονται πια την υποβάθμιση των ζωών τους όπου η μόρφωση, η εργασία και η ίδια η δυνατότητα μιας αξιοπρεπούς ζωής μετατρέπονται σε προνόμιο.
Για τη νεολαία των λαϊκών στρωμάτων, ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν Παιδεία, για δουλειά με δικαιώματα και για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση συναντά αναπόφευκτα τη σύγκρουση με τα συμφέροντα που γεννούν αυτή την πραγματικότητα. Οι δρόμοι των Τιράνων φέρνουν ξανά στο προσκήνιο το ερώτημα ποιανού τις ανάγκες υπηρετεί η σημερινή πολιτική και γενικότερα το καπιταλιστικό σύστημα και ποιοι καλούνται κάθε φορά να πληρώσουν το τίμημα της διάσωσης του.