Κάλεσμα στη συγκέντρωση για τις συνδικαλιστικές διώξεις εκπαιδευτικών [29 Απρίλη, 8.30 πμ, Ξενίας 24]

Την Τετάρτη 29 Απρίλη, στις 8.30 πμ, εκδικάζονται ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου Αττικής (Ξενίας 24, Αθήνα) 3 υποθέσεις συνδικαλιστικών διώξεων του εκπαιδευτικού κινήματος. Συγκεκριμένα, εκδικάζεται:

▪️ Η παράταση της αργίας της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου για ένα ακόμα έτος. Η υπόθεση της Χ.Χοτζόγλου αποτέλεσε και αποτελεί ορόσημο για το εκπαιδευτικό κίνημα, καθώς συνιστά την πρώτη -από πλευράς κράτους- επιχειρούμενη απόλυση στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστική δράση μετά τη μεταπολίτευση. “Αιτία” αποτέλεσε η δίωξή της για συμμετοχή σε συνδικαλιστική δράση ενάντια στην αξιολόγηση το 2024, υπόθεση για την οποία διώκεται και ο εκπαιδευτικός Δ. Χαρτζουλάκης.

▪️ Το ερώτημα της αργίας για τον Δ. Χαρτζουλάκη, ο οποίος, λίγους μήνες αφότου διορίστηκε, καλείται σε ακρόαση, αντιμετωπίζοντας την ποινή της αργίας για συμμετοχή στην ίδια συνδικαλιστική δράση που συμμετείχε και η Χ. Χοτζόγλου.

▪️ Η πειθαρχική δίωξη 3 εκπαιδευτικών, 3,5 χρόνια μετά, για συμμετοχή στην απεργία – αποχή από τους μέντορες- συντονιστές που κήρυξε η Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας και εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της αντίθεσης του κλάδου στην αξιολόγηση.

Οι διώξεις αυτές αποτυπώνουν τη συνολικότερη όξυνση της καταστολής απέναντι στο εκπαιδευτικό κίνημα, μία όξυνση που έρχεται να αμφισβητήσει λίγες μέρες πριν τον εμβληματική Πρωτομαγιά, βασικά και κεκτημένα συνδικαλιστικά δικαιώματα, με σκοπό την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών εν μέσω – μάλιστα- συζητήσεων για άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο.

Αναλυτικά, τα τελευταία 4 περίπου χρόνια το εκπαιδευτικό κίνημα αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου επίθεση με τις εκατοντάδες πλέον πειθαρχικές και ποινικές διώξεις σε εκπαιδευτικούς, τις απολύσεις σε εργαζόμενους στα πανεπιστήμια και την πολύπλευρη καταστολή του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος απέναντι σε κάθε διεκδίκηση (με πειθαρχικά σε βάρος φοιτητών, συλλήψεις, επαπειλούμενες διαγραφές). Οι χιλιάδες διώξεις εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση, τα πειθαρχικά σε εκπαιδευτικούς ακόμα και για έκφραση άποψης και για διενέργεια εκδηλώσεων, τα δακρυγόνα και η βίαιη επίθεση απέναντι σε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς έξω από την διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Α Αθήνας στις αρχές της σχολικής χρονιάς αποτελούν μόνο κάποια από τα παραδείγματα που αποκρυσταλλώνουν τη σφοδρότητα της επίθεσης αυτής.

Στόχος της είναι η μετατροπή της παιδείας σε ένα στείρο πεδίο εξυπηρέτησης των αναγκών του κεφαλαιοκρατικού συστήματος και αναπαραγωγής του, η καταβαράθρωση κατοχυρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων και η επιβολή σιγής ιχθύος στους χώρους της εκπαίδευσης αναφορικά με τη συντελούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Μια αναδιάρθωση, που από την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και των Ωνάσειων Σχολείων μέχρι την αξιολόγηση και το Διεθνές Απολυτήριο κάνει πλέον ξεκάθαρο πως η νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική στοχεύει στην κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών και τελικά, στη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίησή της.

Η επίθεση αυτή πηγαίνει παράλληλα και με τα σχετικά αντιλαϊκά νομοθετήματα που περνάει η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια, με πιο πρόσφατα την ψήφιση των νέων νόμων για τα Πειθαρχικά για τους εργαζόμενους στον Δημόσιο Τομέα και για τους φοιτητές, όπου διευρύνονται τα πειθαρχικά “παραπτώματα”, αυστηροποιούνται οι ποινές και προβλέπονται “fast – track” πειθαρχικές διαδικασίες και απολύσεις για τους εργαζομένους και διαγραφές για τους φοιτητές. Η στόχευση αυτών των νομοθετημάτων – ιδιώνυμων είναι ξεκάθαρη: η τρομοκράτηση όσων αγωνίζονται για δημόσια και δωρεάν παιδεία και για βασικά συνδικαλιστικά δικαιώματα, η πειθάρχηση δια της βίας του συνόλου των εργαζόμενων στο Δημόσιο Τομέα στη νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική, ο κατακερματισμός των αντιστάσεων στα πανεπιστήμια και η καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων ευρύτερα και υπό το φόβο δυναμικών αντιδράσεων απέναντι σε ό,τι αυτή βιώνει. Από τη διαρκή υποτίμηση των όρων ζωής και εργασίας, τη διάλυση των όποιων εναπομείναντων κοινωνικών παροχών και δημόσιων αγαθών, όπως η παιδεία και η υγεία, μέχρι τη διάλυση κάθε ψήγματος “κράτους δικαίου” και την απώλεση στοιχειώδων ελευθεριών και διαχρονικών κατακτήσεων.

Αντιλαμβανόμενοι, λοιπόν, τη σημασία των διώξεων αυτών ως ένα κομμάτι της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής και ως μία επίθεση όχι μόνο στα αγωνιζόμενα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και στον ίδιο το σκοπό για τον οποίο αγωνίζονται, δηλαδή την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και της εργασίας με δικαιώματα, η χάραξη μιας γραμμής άμυνας και αντίστασης αποτελεί καθήκον όχι μόνο της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και του συνόλου της εργατικής τάξης και του λαού. Η νίκη των αιτημάτων του αγώνα τους θα αποτελέσει ένα ανάχωμα στις νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές πολιτικές που καταβαραθρώνουν κεκτημένα χρόνων και θυσιάζουν ανθρώπινες ζωές στο βωμό του κέρδους.

Πέρα από τα στενά όρια που επιχειρούν να επιβάλλουν οι εκάστοτε συσχετισμοί δυνάμεως της κρατικής διαχείρισης και η νομική τους αποτύπωση και ενάντια στα πειθαρχικά και τις διώξεις, θα υπερασπιστούμε τη δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλο το λαό, χωρίς ταξικούς αποκλεισμούς και τους συνδικαλιστικούς αγώνες ως μέρος και προϋπόθεση του αγώνα για μια ζωή στο ύψος των αναγκών μας.

Όλοι/ες, Τετάρτη 29 Απρίλη, στις 8.30 πμ, στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής (Ξενίας 24, Αθήνα)

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση