ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ!
· Διά Πυρός · Featured, Ανακοινώσεις, Διαρκής Αγώνας, Διεθνή
Για ακόμη μια φορά στη Γαλλία της πολεμικής προετοιμασίας και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι δρόμοι πλημμυρίζουν από την οργή της νεολαίας. Ένας ακόμα ξεσηκωμός που έρχεται να προστεθεί στις δεκάδες ανολοκλήρωτες προλεταριακές εφόδους του 21ου αιώνα που γίνονται όλο και πιο πυκνές, όλο και πιο μαχητικές, όλο και πιο συνειδητές. Και σιγοκαίει αυτή την φορά την περιβόητη Ευρωπαϊκή σταθερότητα ροκανίζοντας τα στηρίγματα που κρατάν όρθια την αστική εξουσία. Και σε αυτή την περίπτωση βρίσκονται ως αιτίες η συνεχή όξυνση των ταξικών και κοινωνικών ανισοτήτων, η εντεινόμενη έλλειψη βασικών αγαθών, η οικονομική, η στεγαστική και η επισιτιστική κρίση, η ρατσιστική και βίαιη αντιμετώπιση των κατοίκων «εκτός των τειχών».
Τις τελευταίες εβδομάδες ένα σφοδρό κύμα μαθητικών κινητοποιήσεων και καταλήψεων, που ξεκίνησε από τα προάστια του Παρισιού και εξαπλώθηκε μέσα σε λίγες ημέρες σε εκατοντάδες σχολεία και δεκάδες πόλεις, από τη Λυών, τη Λιλ και τη Μασσαλία μέχρι το Στρασβούργο, τη Ντιζόν και τη Βρέστη, έχει σαρώσει τη χώρα. Συγκεκριμένα, οι καταλήψεις ξεκίνησαν με αιτήματα για προσλήψεις εκπαιδευτικών, για μικρότερα και λιγότερο πολυπληθή τμήματα, επαρκείς αίθουσες, θρανία και εξοπλισμό, βελτίωση των υποδομών και ανθρώπινα ωρολόγια προγράμματα, ενώ στο επίκεντρο βρίσκεται και η πίεση που ασκεί στους μαθητές το Parcoursup, το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση.
Το γαλλικό κράτος, από την άλλη, κάνει αυτό που ξέρει καλά: απαντά στις κινητοποιήσεις με καταστολή και πολιτική «μηδενικής ανοχής», επιδιώκοντας να διαλύσει τους αποκλεισμούς και να επαναφέρει την «τάξη». Μόνο στις 30 Σεπτέμβρη καταγράφηκαν 625 προσαγωγές και συλλήψεις, ενώ μέσα σε δύο ημέρες ξεπέρασαν τις 1.000, στην πλειονότητά τους ανήλικοι. Παράλληλα, έχουν καταγραφεί 119 τραυματισμοί μαθητών και εργαζομένων στην εκπαίδευση και 83 τραυματισμοί αστυνομικών και χωροφυλάκων. Στους δρόμους στήνονται οδοφράγματα, κάδοι τυλίγονται στις φλόγες και σημειώνονται συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, ενώ σε ορισμένες πόλεις καταγράφηκαν πυρπολήσεις οχημάτων και σχολικών εισόδων και οι δρόμοι μετατράπηκαν για ώρες σε πεδίο μάχης. Οι εικόνες από τις μαζικές καταλήψεις, το εξαγριωμένο πλήθος στους δρόμους και τις αστυνομικές δυνάμεις να κάνουν βήματα μόνο προς τα πίσω αποτυπώνουν την ένταση της σύγκρουσης και την αποφασιστικότητα της νεολαίας να συνεχίσει τις κινητοποιήσεις παρά την κρατική καταστολή. Κι όμως, αντί η καταστολή να ανακόψει το κίνημα, οι νέοι προλετάριοι συνεχίζουν να κατεβαίνουν στον δρόμο, οι κινητοποιήσεις διευρύνονται προς τα πανεπιστήμια και συναντιούνται πλέον με απεργίες και διαδηλώσεις εργαζομένων, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σύνδεση των μαθητικών αγώνων με το εργατικό κίνημα.
Την ίδια στιγμή, στο επίκεντρο βρίσκεται ο κρατικός προϋπολογισμός του 2027, που προβλέπει φορολογικές αυξήσεις και περικοπές δημόσιων δαπανών, την ώρα που οι κοινωνικές ανάγκες παραμένουν οξυμένες. Η γαλλική κυβέρνηση προχωρά σε σημαντική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, με επιπλέον 36 δισεκατομμύρια ευρώ για τις ένοπλες δυνάμεις την περίοδο 2026-2030, ενώ ο προϋπολογισμός της άμυνας προβλέπεται να φτάσει τα 63,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2027. Την ώρα που σχολεία λειτουργούν με ελλείψεις, οι δημόσιες υπηρεσίες πιέζονται και η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη δημοσιονομικής προσαρμογής, δισεκατομμύρια κατευθύνονται στην πολεμική μηχανή και στον επανεξοπλισμό.
Μέσα από τις πολύμορφες κινητοποιήσεις της, η νεολαία συναντά ολοένα και περισσότερα κομμάτια των εργαζομένων, με δημόσιους υπαλλήλους, εκπαιδευτικούς, υγειονομικούς, πυροσβέστες και άλλους κλάδους να συμμετέχουν σε απεργίες και διαδηλώσεις, διεκδικώντας καλύτερους μισθούς, όρους εργασίας και δημόσιες υπηρεσίες. Η εικόνα των μαθητών στους δρόμους, των εργαζομένων στις απεργίες και των κινητοποιήσεων που απλώνονται σε ολόκληρη τη χώρα δείχνει πως η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται πλέον σε ένα μόνο ζήτημα, αλλά συναντά τη συνολικότερη αντιπαράθεση γύρω από το ποιος θα πληρώσει το κόστος των δημοσιονομικών επιλογών. Και όλα αυτά εξελίσσονται λίγους μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές του 2027, σε μια Γαλλία όπου η σημερινές κινητοποιήσεις προστίθενται στη μακρά εμπειρία αγώνων της νεολαίας και των εργαζομένων.
Με τις μνήμες και τις εμπειρίες της προηγουμένης περιόδου να μην έχουν σβήσει ακόμα αλλά και με το κύμα διαδηλώσεων και εξεγέρσεων των τελευταίων ετών μέσα από μία σειρά αγώνων (μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις, κίτρινα γιλέκα, απεργίες και συγκρούσεις με πιο πρόσφατο το παράδειγμα των αγώνων ενάντια στο νέο συνταξιοδοτικό σύστημα και τις κρατικές δολοφονίες) να παραμένει ζωντανό, το πολυεθνικό προλεταριάτο της Γαλλίας φαίνεται να ξέρει ποιον δρόμο περπατάει. Τα προάστια των από τα κάτω, οι γειτονιές της εδαφικής περιθωριοποίησης και του ταξικού αποκλεισμού από το καπιταλιστικό φαντασιακό του Παρισιού, μίας από τις πρωτεύουσες του ιμπεριαλισμού, επιβεβαιώνουν και ταυτόχρονα ενσαρκώνουν τη δυναμική της αντίστασης και του αγώνα. Και αυτό δεν αποτυπώνεται απλώς στις κοινωνικές και εξεγερσιακές διαδηλώσεις τους, αλλά σε όλους τους τομείς των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος, στις δίκαιες και πολύμορφες διεκδικήσεις τους. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια «έκρηξη» χωρίς παρελθόν, αλλά για έναν νέο κρίκο σε μια αλυσίδα αγώνων που συνεχίζει να διαμορφώνει και να διαπαιδαγωγεί έναν ολόκληρο λαό μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης.
Η διεθνιστική και ταξική αλληλεγγύη στον λαό που μάχεται στους δρόμους των Γαλλικών πόλεων οφείλει να πάρει τη μορφή της άμεσης επανέναρξης των κινητοποιήσεων στην Ελλάδα, ενάντια στην δική μας αστική τάξη, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την σύνδεση της έρευνας με την πολεμική προετοιμασία, την ίδια την καπιταλιστική κερδοφορία που μας κάνει να μετράμε νεκρούς εργαζόμενους που δουλεύανε μέχρι τα 65 και τα 70 τους χρόνια, που μετατρέπει κάθε μας δραστηριότητα και ανάγκη σε εμπόρευμα. Γιατί από την Ελλάδα ως τη Γαλλία είναι η ανάγκη του κεφαλαίου να αυξάνει συνεχώς τα κέρδη του που στοχεύει στην ολοένα και πιο εντατικοποιημένη, στην ολοένα και πιο βαθιά εκμετάλλευση της εργατικής μας δύναμης. Οι νόμοι που ψηφίζονται τα τελευταία χρόνια σε όλο τον πλανήτη δείχνουν την κατεύθυνση που χαράσσει ο καπιταλισμός για να μπορέσει να επιβιώσει στις πλάτες μας.
Και μέσα στη φωτιά αυτών των αγώνων ξεπηδούν και ατσαλώνονται εκ νέου τα ρεύματα και οι δυνάμεις που θα τολμήσουν να βαθύνουν τα κοινωνικά ρήγματα και να εκμεταλλευτούν τις επόμενες ευκαιρίες που θα τους δοθούν για να επιτύχουν την οριστική κατάργηση της αστικής εξουσίας και τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Από το δικό μας μετερίζι, δε μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλευρό της εξεγερμένης νεολαίας της Γαλλίας, έχοντας πάντα στο νου μας τους δικούς μας νεκρούς του ταξικού αγώνα μέσα στα χρόνια, αλλά και τόσους ακόμα που χάνουν καθημερινά τη ζωή τους από τις πολιτικές του ιμπεριαλισμού, της αστικής τάξης και των κρατών τους.
📸 Πανό που τοποθετήθηκε απέναντι από το γαλλικό ινστιτούτο στη Θεσσαλονίκη