[Θεσσαλονίκη] 1η Ανοιχτή Aντιπολεμική – Aντιιμπεριαλιστική συνέλευση

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, την ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν από τους ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ, και την κλιμάκωση των συγκρούσεων και την όξυνση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών κρίνεται αναγκαία η οργάνωση και ο συντονισμός δράσεων από αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική ταξική σκοπιά.

1η Ανοιχτή Αντιπολεμική – Αντιιμπεριαλιστικη Συνέλευση
Την Παρασκευή 13/3/2026 στις 19:30 στην Γκαρμπολά 12, Θεσσαλονίκη

Οταν ο καπιταλιστικός κόσμος φλέγεται, εμείς παίρνουμε θέση ενάντια στον πόλεμο, την εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό!

Οι ιμπεριαλιστές σέρνουν την ανθρωπότητα στο σφαγείο του πολέμου τους: για το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής, για τη λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τον έλεγχο ενεργειακών και εμπορικών οδών. Μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα, τα εμπάργκο στην Κούβα και τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις στη Γροιλανδία, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους επιτίθενται και στο Ιράν, εξυπηρετώντας τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα και σέρνοντας τους λαούς προς έναν γενικευμένο πόλεμο.

Στις 28 Φεβρουαρίου οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προχώρησαν σε νέα επίθεση ενάντια στο Ιράν, κλιμακώνοντας την ιμπεριαλιστική δράση στη Μέση Ανατολή. Η εγκληματική εκστρατεία τους έχει προκαλέσει σφαγές αμάχων, καταστροφή κοινωνικών υποδομών και στοχευμένες δολοφονίες πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Στο όνομα της «προληπτικής άμυνας» και του «εκδημοκρατισμού», χτυπούν ακόμη και μη στρατιωτικούς στόχους, σχολεία και κατοικημένες περιοχές, με αποκορύφωμα τη δολοφονία εκατοντάδων μαθητριών. Την ίδια στιγμή η γενοκτονική βία στην Παλαιστίνη συνεχίζεται, ενώ η επέμβαση του Ισραήλ στον Λίβανο επεκτείνει τον πόλεμο σε όλη την περιοχή.

Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι «κάθε επίθεση θα απαντάται πολλαπλάσια», ενώ επανέφεραν το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ – μιας αρτηρίας από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας. Ένα τέτοιο βήμα θα είχε τεράστιο γεωπολιτικό και οικονομικό αντίκτυπο, εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας και βαθαίνοντας την παγκόσμια καπιταλιστική αστάθεια.

Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα το ελληνικό αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του επιλέγουν την λάθος πλευρά της ιστορίας: την συνενοχή, τους πολέμους, τις γενοκτονίες. Η εμπλοκή τους στον πόλεμο δεν είναι συγκυριακή αλλά στρατηγική, βαθιά ενταγμένη στους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και του Ισραήλ. Με τη δημιουργία νέων αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων, τη συμμετοχή στην πολεμική επιχείρηση της ΕΕ «Aspides», τη στρατηγική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τις σχέσεις με καθεστώτα όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η χώρα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο και ορμητήριο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού. Από την Αλεξανδρούπολη που λειτουργεί ως κόμβος μεταφοράς στρατιωτικού υλικού, μέχρι τη Λάρισα και τη βάση της Σούδας που αποτελεί κρίσιμο στήριγμα των αμερικανοΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνική επικράτεια αξιοποιείται για πολεμικούς σχεδιασμούς και τις ονειροπολήσεις των ντόπιων και ξένων καπιταλιστών. Η αποστολή πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών στην Κύπρο, που ουσιαστικά αυξάνει την παρουσία των ευρωατλαντικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο και προστατεύει τις υποδομές των φονιάδων των λαών, επιβεβαιώνει την ενεργή συμμετοχή στη σύγκρουση. Σε αντίθεση με το αφήγημα περί «σταθερότητας» και «ειρηνικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ», η πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς άξονες όχι μόνο δεν προστατεύει τον λαό, αλλά τον εκθέτει σε τεράστιους κινδύνους, μετατρέποντας τη χώρα σε πιθανό στόχο αντιποίνων, την ώρα που τα ντόπια αφεντικά προσδοκούν το μερίδιό τους από τη λεία των πολέμων – από την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μέχρι τις μπίζνες των εφοπλιστών στις θαλάσσιες οδούς της Μέσης Ανατολής.

Οι πολεμοκάπηλες επιλογές του ελληνικού κράτους συνδέονται άμεσα με την εσωτερική πολιτική. Την ίδια στιγμή που η πολεμική προετοιμασία κλιμακώνεται και δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε εξοπλισμούς, στρατιωτικές αποστολές και ΝΑΤΟϊκές υποδομές, οι λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στον βωμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Η υγεία και η παιδεία υποχρηματοδοτούνται, οι δημόσιες υποδομές απαξιώνονται και η ακρίβεια βαθαίνει τη φτώχεια. Η ίδια πολιτική που παρουσιάζει τις στρατιωτικές δαπάνες ως «αναγκαίες για την ασφάλεια» στερεί πόρους από νοσοκομεία, σχολεία και κοινωνικές υπηρεσίες, αφήνει δάση να καίγονται και πόλεις να πνιονται, ξεσπιτώνει κόσμο από το σπίτι του και ύστερα καταστέλλει με βία όποιον σηκώσει φωνή. Σε αυτό το πλαίσιο, η πολεμική οικονομία δεν περιορίζεται στις αμυντικές δαπάνες και τη στρατιωτική βιομηχανία, αλλά επεκτείνεται στη γενικότερη στρατιωτικοποίηση στρατηγικών τομέων, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, τα λιμάνια, ο αγροτικός τομέας, η έρευνα και τα πανεπιστήμια. Πρόκειται για μια συνολική αναδιάταξη της κοινωνίας σε βάρος της εργατικής τάξης και της νεολαίας, που καλούνται να πληρώσουν το κόστος των πολεμικών σχεδιασμών -των κυβερνήσεων και των αφεντικών- πρώτα από την τσέπη τους και ύστερα με το ίδιο τους το αίμα.

Σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ τα καθήκοντα μας είναι αναβαθμισμένα. Είναι υψίστης σημασίας η ανασυγκρότηση ενός μαζικού ταξικού-αντιιμπεριαλιστικού και αντιπολεμικού κινήματος που θα μπει ανάχωμα στα “κερδοφόρα” σχέδια της αστικής τάξης που αιματοκυλίζουν τους λαούς. Μέσα από τα εργατικά σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαζικούς φορείς του προλεταριάτου, τις οργανώσεις και τις αντιπολεμικές πρωτοβουλίες του, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να βγούμε από την χαβούζα των πολέμων, να εμπλέξουμε όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της εργατικής τάξης στον πόλεμο που κηρύττουν οι καπιταλιστές και να ξαναβάλουμε στην εξίσωση τον παράγοντα “εχθρός λαός”. Τον λαό που αρνείται να πεινάει και να σιωπά, την νεολαία που αρνείται να λογίζεται σαν πειθήνιο κρέας για οβίδες για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών της, το προλεταριάτο που οργανώνεται και δρα. Αυτό οφείλουμε και αυτό πρέπει να τολμήσουμε να γίνουμε κηρύττοντας “πόλεμο στον πόλεμο”, αυτή τη φορά από τα δυτικά μετόπισθεν.

Να αναδείξουμε τον ταξικό χαρακτήρα των θεσμών των καπιταλιστών και του πολέμου τους και, τελικά, να διαρρήξουμε την κοινωνική ειρήνη που αυτός απαιτεί. Είναι άμεσο καθήκον του ανταγωνιστικού κινήματος να εμποδίσει με κάθε μέσο την επέλαση της βαρβαρότητας, να συγκροτήσει την υλική αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς που δέχονται τα πυρά του ιμπεριαλισμού, να οργανώσει τη λαϊκή αυτοάμυνα απέναντι στους γδάρτες της εργατικής τάξης, φωτίζοντας την μόνη διέξοδο: την αυτοτελή πάλη των λαών και του προλεταριάτου κόντρα στα συμφέροντα όλων των εκμεταλλευτών τους.

ΗΠΑ – ΙΣΡΑΗΛ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ – ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ – ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ

1η Ανοιχτή Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστικη Συνέλευση, Παρασκευή 13/3, 19:30, Γκαρμπολα 12

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση