[Θεσσαλονίκη] Συγκέντρωση για την εργοδοτική δολοφονία των 5 εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα

ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ – ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΕΡΓΟ ΤΗΣ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ»

Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα προστίθεται στη μακρά λίστα των δολοφονημένων της τάξης μας. Τα ξημερώματα, περίπου στις 4 π.μ., ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε στο εργοστάσιο μπισκοτοβιομηχανίας ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, που λειτουργεί σε 24ωρη βάση, και εξελίχθηκε σε εκτεταμένη πυρκαγιά. Στη βάρδια βρίσκονταν 15 εργαζόμενες και εργαζόμενοι, εκ των οποίων 13 εντός του εργοστασίου την ώρα της έκρηξης. Μετά τις τέσσερις νεκρές εργάτριες που εντοπίστηκαν, ανασύρθηκε τελικά νεκρή και η πέμπτη εργάτρια που αγνοούνταν, την ίδια ώρα που υπάρχουν τουλάχιστον εφτά τραυματίες στο νοσοκομείο. Άλλο ένα καπιταλιστικό έγκλημα βαφτίζεται «ατύχημα» από τους χαρτογιακάδες για να συγκαλυφθούν οι ευθύνες, την στιγμή που ο πρώην περιφερειάρχης προκλητικά δηλώνει ότι «έπαθε ζημιά η επιχειρηματικότητα».

Οι εργαζόμενοι/ες και τα σωματεία της περιοχής προειδοποιήσουν για τις συνθήκες εργασίας πριν συμβεί το μοιραίο. Όμως η απάντηση που παίρναν ήταν σιωπή, αδιαφορία και απειλές. Διότι οι καπιταλιστές και τα τσιράκια τους βλέπουν τις ζωές των εργαζόμενων σαν αριθμούς: άλλοτε κέρδος, άλλοτε ζημιά και πάντα θα τα βάζουν στη ζυγαριά.

Ο θάνατός τους δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά συνέχεια μιας μαύρης στατιστικής που επιβεβαιώνει την αναλώσιμη αντιμετώπιση της εργατικής τάξης από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων προστασίας που μετατρέπουν τις σκαλωσιές, τα λιμάνια, τα εργοστάσια και τα εργοτάξια σε αιματοβαμμένους βωμούς κέρδους. Ατυχήματα που συνεχίζουν και αυξάνονται όσο η καπιταλιστική ανάπτυξη εντατικοποιεί την εργασία παραβλέποντας τα “κοστοβόρα” μέτρα ασφαλείας.

Την ώρα που οι εργάτριες και οι εργάτες πληρώνουν με τη ζωή τους τα κέρδη των βιομηχάνων, η πραγματικότητα των ασφυκτικών συνθηκών εργασίας καθορίζεται από την ασυδοσία των εργοδοτών, των πάσης φύσεως εργολάβων που λειτουργούν με τους δικούς τους “νόμους” αλλά και την ίδια την κυβέρνηση που δίνει “γη κ ύδωρ” στους ντόπιους και ξένους επενδυτές κάνοντας τα στραβά μάτια στις αντεργατικές τους τακτικές. Το κράτος και οι κυβερνήσεις του διαμορφώνουν συνειδητά το πλαίσιο για την περαιτέρω υποβάθμιση των εργατικών δικαιωμάτων και την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης, με χαρακτηριστικό τον τελευταίο νόμο-γκιλοτίνα για το 13ωρο.

Όσο και να θέλουν να μας πείσουν για την επίπλαστη φούσκα της οικονομίας, με τα εφήμερα μεροκάματα, την ψευτοεπιδοματική πολιτική και τις αναντίστοιχες αυξήσεις των μισθών, εμείς σαν εργάτες και εργάτριες ξέρουμε καλά τι πάει να πει να δουλεύεις ασταμάτητα για 30 και 40 ευρώ μέσα στην ανασφάλεια, το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας. Ξέρουμε καλά πως οι ίδιοι νόμοι είναι που έχουν ξεχειλώσει τα ωράρια μας, έχουν μετατρέψει την εργασία μας σε ένα είδος όλο και πιο φτηνό, όλο και πιο εύπλαστο για τις ανάγκες της κερδοφορίας των αφεντικών. Ξέρουμε καλά πως αυτοί, οι ίδιοι νόμοι, είναι που μας έχουν κάνει να φοβόμαστε να διεκδικήσουμε ακόμα και τα στοιχειώδη υπό το φόβο της ανεργίας, σε ένα περιβάλλον πλήρους απελευθέρωσης της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Μέσα σε συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και γενικευμένης επίθεσης στο εργατικό εισόδημα και τη ζωή μας, όπου λαϊκές ανάγκες και πολιτική προστασία θυσιάζονται για την πολεμική προετοιμασία, τέτοια εγκλήματα δεν είναι «παρεκκλίσεις» αλλά οργανικό στοιχείο του συστήματος. Ενός συστήματος που τρέμει όταν ορθώνονται μαζικοί εργατικοί αγώνες όπως αυτοί σε ΒΦΛ, Cosco, Πετρέλαια Καβάλας, e-Food, Wolt, Λάρκο, Μαλαματίνα, Ναυπηγεία, Μανωλάδα, οι οποίοι, παρά τις αντιφάσεις και τα όρια που συνάντησαν, κατάφεραν να αναστείλουν ή και να ακυρώσουν αρκετές αντισυνδικαλιστικές ρυθμίσεις, να επιβάλουν -σε κάποιες περιπτώσεις – την υποχώρηση των εργοδοτών, να εμπνεύσουν χιλιάδες εργαζομένους, να κερδίσουν συλλογική εμπειρία για όλη την εργατική τάξη.

Αγώνες οι οποίοι καταφέρνουν να συνδυάσουν το αντιιμπεριαλιστικό καθήκον με τις ταξικές διεκδικήσεις. Μπαίνουν ανάχωμα στις πολεμοκάπηλες πολιτικές της κυβέρνησης και των ΝΑΤΟ-ΕΕ, στην ταξική βία της ακρίβειας και την αρπαγή των λαϊκών σπιτιών από τα κοράκια-τραπεζίτες, στη λεηλασία της φύσης και την καταστροφή του αγροτικού τομέα, φωτίζοντας τον κοινό τους πυρήνα: τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Σε αυτό το έδαφος, άμεσο καθήκον του εργατικού-λαϊκού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, είναι η ανάδειξη του βαθιά ταξικού χαρακτήρα των θεσμών της αστικής τάξης και των πολέμων της, καθώς και η συνειδητή διάρρηξη της κοινωνικής ειρήνης που αυτοί απαιτούν, μέσα από την οργάνωση και την ρήξη με τα αστικά συμφέροντα.

Η απάντηση μας οφείλει να είναι μαζική και οργανωμένη.

Απέναντι σε αυτό το αδιάκοπο μακελειό στους χώρους δουλειάς, να υψώσουμε τοίχος προστασίας των εργατικών μας δικαιωμάτων ώστε να μην θρηνήσουμε άλλη νεκρή ή σακατεμένο συνάδελφο σε κανέναν χώρο δουλειάς, για το κέρδος των εργοδοτών. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η οργάνωσή μας στους χώρους δουλειάς, η μαζικοποίηση και η υπεράσπιση των ταξικών σωματείων, η αυτοτελής πάλη και η συγκρότηση της Τάξης μας. Για να βάλουμε ανάχωμα στην επίθεση του κεφαλαίου προτάσσοντας τη μαχητική διεκδίκηση των πραγματικών μας αναγκών.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Για κάθε νεκρό της Τάξης μας θα ζητήσουμε λογαριασμό.

Να αλλάξει ο φόβος στρατόπεδο.
ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ – ΕΡΓΑΤΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ – ΕΡΓΑΤΡΙΑ.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
ΛΑΕ ΧΤΥΠΑ – ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ

Συγκέντρωση για την εργοδοτική δολοφονία των 5 εργατριών στα κάτεργα της βιομηχανίας “Βιολάντα” στα Τρίκαλα

Τρίτη 27/1, 20:00 Καμάρα.

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση