Εισήγηση του Διαρκή Αγώνα για την ταξική στην βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου “Ημερολόγιο Γάζας: Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας”

📽️ Παρακολουθήστε βίντεο από την εκδήλωση στον σύνδεσμο https://youtu.be/L1VyBP_CBDY?is=KlMkfMhU3BzxWz0X

Καλησπέρα σε όλες κι όλους, σας καλωσορίζουμε στη σημερινή εκδήλωση και βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου “Ημερολόγιο Γάζας: Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας” του Χρίστου Γεωργάλα και τον ευχαριστούμε πολύ που ήρθε να μας μιλήσει ως ένας γιατρός που πήγε εθελοντής στο νοσοκομείο Νάσερ, το μεγαλύτερο ενεργό νοσοκομείο της Γάζας. Στη συνέχεια, θα τοποθετηθεί και ο σύντροφος Μαξ, επιδημιολόγος, που εργάστηκε στη Βηρυτό.
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ 2 μέρες μετά τη συμπλήρωση 78 Χρόνων από την Νάκμπα, ημέρας που σηματοδοτεί την Καταστροφή, δηλαδή τον εκτοπισμό και την δολοφονία χιλιάδων Παλαιστινίων αλλά ταυτοχρόνως αποτελεί και ημερομηνία χαραγμένη στην λαϊκή μνήμη των Παλαιστινίων, άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγωνες της αντίστασης και την πάλη για αυτοδιάθεση ενάντια στο σιωνιστικό καθεστώς κατοχής.

Όπως είναι πλέον γνωστό στις 15 Μάη του 1948 ξεκίνησε η μεγάλη συντονισμένη επίθεση του κράτους- δολοφόνου του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους και στη γη τους σε άμεση συνεργασία με τον δυτικό ιμπεριαλισμό και με την απόλυτη στήριξη των ΗΠΑ, Ευρώπης και ΟΗΕ. 78 χρόνια μετά, αυτή η σφαγή έχει φτάσει σε μία αποτρόπαια κορύφωση, έχοντας εκτοπίσει δεκάδες χιλιάδες Παλαιστινίους από τα εδάφη τους και έχοντας σκοτώσει ακόμα περισσότερους, με τον λαό της Παλαιστίνης ωστόσο, να παλεύει, να αγωνίζεται και να συγκρούεται καθημερινά, διεκδικώντας με όλους τους τρόπους την γη του,την ελευθερία του, την αυτοδιάθεσή του και την αξιοπρέπεια του, απέναντι στη συνεχιζόμενη «στρατηγική εκκαθάρισής» της Παλαιστίνης.

Η επιχείρηση της 7ης Οκτώβρη και το νέο κύμα αγώνων που η ίδια παγκοσμίως πυροδότησε επαναχαράξε τους όρους της αντιπαράθεσης, ένοπλης και μη, και διαλεκτικά ορμώμενη από τους νικηφόρους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες και τις εξεγέρσεις των τελευταίων δεκαετιών, αλλάζοντας τον ρου της ιστορίας.

Τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 δεν αποτέλεσαν την αρχή, αλλά την κορύφωση του παλαιστινιακού ζητήματος, απέναντι στα 75 τότε και πλέον χρόνια συνεχούς σφαγής, απέναντι στον σχεδόν επί δύο δεκαετίες αποκλεισμό της Γάζας και την μετατροπή της, ουσιαστικά, σε μία υπαίθρια φυλακή.
Ήταν ο τρόπος των αντιστεκόμενων λαών να βγουν ξανά στο προσκήνιο της ιστορίας, να μιλά όλος ο κόσμος για την Παλαιστίνη και τη Μέση Ανατολή, να διεκδικήσουν ορατότητα, σαμποτάροντας τις προσπαθειες του Ισραήλ για εξομάλυνση σχέσεων με τα αραβικά κράτη της περιοχής, αλλά και υπενθυμίζοντας σε όλο τον κόσμο την συστημική αποικιοκρατική βία που βρίσκεται στον πυρήνα και αποτελεί προϋπόθεση της ύπαρξης του σιωνιστικού καθεστώτος. Ήταν μια απάντηση απέναντι στη σιωνιστική οντότητα που επί τόσα χρόνια δολοφονεί αμάχους, τραυματίζοντας συστηματικά εκατοντάδες ανθρώπους, μπλοκάροντας κάθε προσπάθεια παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. Και όλα αυτή τη στιγμή που το Ισραήλ μέχρι σήμερα έχει καταστρέψει πάνω από το 68% των αγροτικών υποδομών και δρόμων, 50% των νοσοκομείων, 88% των σχολείων, 80% των καταστημάτων και 92% των κατοικιών στη Γάζα.

Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα των έντονων γεωπολιτικών αναδιατάξεων, με τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων να συνεχίζεται, παρά την λεγόμενη εκεχειρία και με την ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ σε Ιράν και Λίβανο να μαίνεται, το ελληνικό κράτος επιλέγει συνειδητά να σταθεί στο πλευρό των ιμπεριαλιστών δολοφόνων.

Για μας, η συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ δεν είναι μια απλή διπλωματική στρατηγική, αλλά συνιστά ενεργή και πολυεπίπεδη εμπλοκή στους πιο επιθετικούς και αιματηρούς σχεδιασμούς του σύγχρονου καπιταλισμού- ιμπεριαλισμού, αδιαφορώντας για τις συνέπειες του πολέμου στους ανθρώπους της Τάξης μας και προσπαθώντας να διατηρήσει και να ενισχύσει τη θέση του δικού της κεφαλαίου στο διεθνές πλέγμα εξουσίας.
Επομένως, σήμερα το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με καθήκοντα επιτακτικά όσο ποτέ.
Όταν επιχειρεί το ισραηλινό κράτος στα ανοιχτά εξω απο την Κρητη, απαγάγοντας μελη του Global Sumud Flotilla, οταν οι ελληνικες φρεγάτες είναι αυτές που στέλνονται στη Μέση Ανατολή ή όταν φεύγουν δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ στον αντίποδα παραμελείται συστηματικά η δημόσια υγεία και παιδεία, εμείς έχουμε χρέος να στεκόμαστε εμπόδιο στα σχέδιά τους. 
Σε αυτό το πλαίσιο, αποσκοπούμε να ενισχύουμε κινήσεις που στοχοποιούν την εμπλοκή της χώρας στους ΝΑΤΟϊκους σχεδιασμούς, στηριζοντας για παράδειγμα τις διαδηλώσεις σε ΝΑΤΟϊκές βάσεις ανά την Ελλάδα, από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη. 

Στην παρούσα συνθήκη, είναι αναγκαίες οι πρωτοβουλίες σε κάθε χωρο δουλειάς, ιδιαίτερα σε τομείς με αυξημένη συνεργασία με το ισραηλινό κεφάλαιο, όπως είναι αυτοί της έρευνας και του τουρισμού.  
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της συνεργασίας των ελληνικών ΑΕΙ με τα ισραηλινά πανεπιστήμια έτσι ώστε να μπλοκαριστούν οι ανταλλαγές φοιτητών απο και στο Ισραήλ. Η παροχή υποτροφιών σε έλληνες πτυχιούχους για συνέχιση σπουδών στο Ισραήλ είναι κίνηση ενδεικτική της βαθιάς συνεργασίας που επιδιώκει το ελληνικό κράτος με το σιωνιστικό καθεστώς αλλά και των προσπαθειών του τελευταίου για αποκατάσταση της δημόσιας εικόνας του στις ευρωπαικές χώρες (χαρακτηριστικό το ότι αυξάνονται διαρκώς οι δαπάνες για προπαγανδιστικούς σκοπούς, 730 εκατομμύρια για το 2026- 20 φορές πάνω σε σχέση με πριν το ’23). Ως φοιτητές/τριες και ως εργαζόμενοι/ες οφείλουμε να δείξουμε μηδενική ανοχή και να συμβάλλουμε στο μπλοκάρισμα τέτοιων προσπαθειών.
Για αυτό και η ανάγκη για άμεση διεθνιστική αλληλεγγύη, για αντιπολεμικό αγώνα από την πλευρά των εργαζομένων και της νεολαίας, δεν είναι μόνο ζήτημα ηθικής· είναι ζήτημα ζωής και αξιοπρέπειας. Αν δεν αντισταθούμε σήμερα στον ιμπεριαλισμό, θα γίνουμε αύριο εμείς το κρέας στα κανόνια τους.

Ο τρόπος που θα ανταποκριθούμε στα καθήκοντα που επιτάσσει η εποχή μας, θα καθορίσει όχι τόσο το μέλλον της Μέσης Ανατολής, αφού άλλωστε οι αντιστεκόμενοι λαοί έχουν αποδείξει ότι είναι οι ίδιοι σε θέση να ορίζουν την μοίρα τους και να διεκδικούν την ελευθερία τους, όσο την αυριανή μέρα των εδώ κινημάτων, που καλούνται να σταθούν στο ύψος που θέτει η ιστορική συγκυρία. 

Να υψωσουμε αντιστάσεις, ενάντια στη συνεχιζόμενη Νάκμπα, ενάντια στην κατοχή, τη συνεχή διαδικασία βίαιου επικοισμού των Παλαιστινιακών εδαφών, ενάντια στη σφαγή και τον ξεριζωμό των Παλαιστινίων, οι νέες ιμπεριαλιστικές επιθέσεις οφείλουν να βρουν το αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στον δρόμο. Να πυροδοτήσουν εκ νέου ένα κύμα αγώνων και αλληλεγγύης υπέρ του παλαιστινιακού λαού και να μπλοκάρουν οποιαδήποτε συμμετοχή και συνεργασία του ελληνικού κράτους με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Γι’ αυτό κι εμείς θεωρούμε πως τέτοιες κινήσεις έμπρακτης αλληλεγγύης, όπως αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας, ή -όπως εν προκειμένω- η συμβολή στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ενός πληθυσμού που υφίσταται ακραία γενοκτονική βία, είναι τεράστιας σημασίας για την επιβίωση των αντιστεκόμενων λαών της Μέσης Ανατολής που βάλλονται από την σιωνιστική οντότητα που τους πολεμά με όλα τα μέσα, άσχετα από το αν προκειται για γυναίκες, για παιδιά, στοχεύοντας κυρίως άμαχους πληθυσμούς, καταπατώντας κάθε υποτιθέμενο διεθνές δίκαιο.
Συγκεκριμένα, το να στέκεται κανείς έμπρακτα, ως συνάδελφος, στο πλευρό των παλαιστίνιων υγειονομικών, οι οποίοι καθημερινά εργάζονται σε συνθήκες εξαντλητικές και με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής, αφού αποδεδειγμένα το Ισραήλ στοχοποιεί νοσοκομειακές υποδομές, γιατρούς και διασώστες, συνιστά παράδειγμα έμπρακτης αλληλεγγύης. Ιδίως δε, όταν αυτό γίνεται με πλήρη συνείδηση της προνομιακής θέσης που απολαμβάνει συγκριτικά ένας ευρωπαίος πολίτης, μακριά από μία οπτική που αντιλαμβάνεται τον παλαιστινιακό λαό αποκλειστικά ως θύμα, αλλά τουναντίον, εκκινώντας από μία αίσθηση -όπως το έθεσε και ο ίδιος- θαυμασμού απέναντι σε έναν λαό που σε αυτή την ιστορική συγκυρία σηκώνει στις πλάτες του την αξιοπρέπεια όλου του κόσμου, αντιστεκόμενος σθεναρά και με πείσμα.