Ποιοι κερδίζουν από τη «Νέα Εποχή» των Ενόπλων Δυνάμεων και ποιος πληρώνει το κόστος;

Το σχέδιο ReArm Europe, το πρόγραμμα SAFE, η «Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Άμυνα» και οι αποφάσεις για εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών, δεν είναι απαντήσεις σε κάποια «απειλή», αλλά επιλογές στρατηγικής θωράκισης και αναβάθμισης της ΕΕ στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Πρόκειται για στροφή σε καθεστώς πολεμικής οικονομίας, με μαζική διοχέτευση δημόσιων πόρων, δανείων, αποταμιεύσεων και συνταξιοδοτικών αποθεματικών προς τις πολεμικές βιομηχανίες, σε βάρος των αναγκών της εργατικής τάξης και των λαικών στρωμάτων. Η συνθήκη αυτή αποτυπώνεται όλο και περισσότερο, τα τελευταία χρόνια, με τις συμφωνίες που συνάπτονται με το ντόπιο κεφάλαιο, και, τόσο με τις εγχώριες όσο και με τις πολεμικές βιομηχανίες που υπάγονται στην συμμαχία ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Συμφωνίες που, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή σε στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της δυτικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, εντείνουν την περαιτέρω υποβάθμιση σε Υγεία, Παιδεία, εκτοξεύοντας το κόστος σε εμπορεύματα, ενέργεια και στέγαση.

Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική αμυντική βιομηχανία έχει εισέλθει σε μια νέα φάση, την οποία η κυβέρνηση και τα επιχειρηματικά συμφέροντα παρουσιάζουν ως “μετάβαση από τον ρόλο του απλού αγοραστή σε αυτόν του συμπαραγωγού”. Η κυβέρνηση έχει θέσει ως όρο την εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή τουλάχιστον 25% σε όλα τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, συνολικού ύψους 30 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2036. Πρόκειται για ένα ποσό που, αντί να κατευθυνθεί σε κοινωνικές ανάγκες όπως η υγεία, η παιδεία, η στέγαση, η ενέργεια και οι μεταφορές, διοχετεύεται σε μια άνευ προηγουμένου κούρσα εξοπλισμών, τροφοδοτώντας τα υπερκέρδη των πολεμικών βιομηχανιών και εντάσσοντας την Ελλάδα βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Στον τομέα των χερσαίων οχημάτων, η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) πέρασε υπό τον πλήρη έλεγχο του ισραηλινού ομίλου SK Group. Η εξαγορά αυτή συνιστά ξεπούλημα μιας ιστορικής βιομηχανίας σε ξένο κεφάλαιο, με στόχο τη μετατροπή της σε κόμβο παραγωγής και εξαγωγών πολεμικού υλικού, υπηρετώντας τα γεωπολιτικά συμφέροντα τόσο του Ισραήλ άλλα και ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και εμπλέκοντας την Ελλάδα όλο και περισσότερο στους ιμπεριαλιστικούς τους σχεδιασμούς. Στη συνέχεια, η ιδιωτικοποιημένη πλέον ΕΛΒΟ υπέγραψε συμφωνία με τη γερμανική Rheinmetall MAN Military Vehicles, έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές όπλων της Ευρώπης, για τη συναρμολόγηση στρατιωτικών φορτηγών και την ενσωμάτωση προηγμένων οπλικών συστημάτων στην Ελλάδα. Παράλληλα, η εταιρεία EODH ενεργοποίησε και επέκτεινε τη συνεργασία της με τη γαλλογερμανική KNDS, αναλαμβάνοντας την κατασκευή θωράκισης για νορβηγικά άρματα Leopard 2A7, εντάσσοντας έτσι την ελληνική βιομηχανία στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ.

Σε ότι αναφορά το πολεμικό ναυτικό η METLEN, ένας από τους ισχυρότερους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας, και η γαλλική Naval Group υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας για μελλοντικά κοινά έργα υποβρυχίων και φρεγατών. Η συμφωνία αυτή εδραιώνει τη σύμπραξη του ντόπιου κεφαλαίου με την Γαλλική πολεμική βιομηχανία, η οποία προωθεί επιθετικά τα εξοπλιστικά της προγράμματα ανά τον κόσμο. Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν ήδη πάνω από 70 ελληνικές εταιρείες, δημιουργώντας ένα τοπικό βιομηχανικό σύστημα, το οποίο όμως είναι πλήρως εξαρτημένο από τη λογική του κέρδους μέσω των πολέμων και των εντάσεων.

Στον τομέα της αεράμυνας, εγκρίθηκε το πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την προμήθεια ενός πολυεπίπεδου αντι-αεροπορικού και αντι-drone δικτύου από το Ισραήλ. Το πρόγραμμα αυτό, που περιλαμβάνει τα συστήματα Spyder, Barak MX και David’s Sling, μετατρέπει τη χώρα σε ένα απέραντο στρατιωτικοποιημένο φρούριο, βαθαίνοντας την ήδη επικίνδυνη στρατιωτική συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ, το οποίο συνεχίζει με διαφορετικούς τρόπους την γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Συμπληρωματικά, υπογράφηκε σύμβαση ύψους 650 έως 700 εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια εκτοξευτών πυραυλικού πυροβολικού PULS, ένα καθαρά επιθετικό οπλικό σύστημα, του οποίου η συμπαραγωγή στην Ελλάδα εγείρει σοβαρά ηθικά και πολιτικά ζητήματα.

Τέλος, στον τομέα των ηλεκτρονικών και αισθητήρων, η εταιρεία THEON σύναψε στρατηγική συμφωνία με τη γερμανική Rheinmetall για την ανάπτυξη και προμήθεια του οπτρονικού συστήματος PHYLAX. Η συμφωνία αυτή εντάσσεται στην ίδια λογική ενσωμάτωσης του ελληνικού κεφαλαίου στο διεθνές σύμπλεγμα των πολεμικών βιομηχανιών.

Το σύνολο αυτών των κινήσεων, που παρουσιάζεται ως “εθνική προσπάθεια” για “στρατηγική αυτονομία” και την “μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή”, στην πραγματικότητα συνιστά μια βαθιά αντιδραστική πορεία. Πρόκειται για την παράδοση των φυσικών και οικονομικών πόρων στα χέρια της αστικής τάξης, των εγχώριων και ξένων βιομηχάνων αλλά και εμπόρων όπλων, την όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας στην πολεμική προετοιμασία καθώς και στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ καλλιεργώντας κλίμα εθνικισμού και μιλιταρισμού.

Την ίδια στιγμή, οι κοινωνικές και ταξικές ανισότητες οξύνονται και τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων της νεολαίας και του λαού παραμένουν άλυτα. Η μόνη απάντηση σε αυτή την πορεία των πολεμικών εξοπλισμών και της πολεμικής προετοιμασίας είναι ο αγώνας για την αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, τον επανακαθορισμό της ερευνητικής διαδικασίας και βιομηχανικής στρατηγικής με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και όχι το κέρδος της αστικής εξουσίας και του κεφαλαίου. Για να πετύχουμε τους σκοπούς που καλούμαστε ιστορικά να υπερασπιστούμε, απαιτείται η αύξηση της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης και του λαού και η όξυνση της ταξικής πάλης, ισχυροποιώντας τα αντιπολεμικά και αντι-ιμπεριαλιστικά κινήματα για τη διεκδίκηση ενός κόσμου ειρήνης, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης.