Κάλεσμα στις κινητοποιήσεις ενάντια στην ψήφιση του αντιλαϊκού κρατικού προϋπολογισμού και στήριξης του αγώνα των αγροκτηνοτρόφων

ΤΡΙΤΗ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ● ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

📍Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 18:30
📍Αθήνα: Στηρίζουμε την απεργιακή συγκέντρωση, 12:00, Κλαυθμώνος

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΜΙΣΘΟΥΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ

Για μία ακόμα χρονιά, ενώ οι οικογένειες και τα λαϊκά νοικοκυριά που ετοιμάζονται για την εορταστική περίοδο αντιμετωπίζουν τις ακραία υψηλές τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, μειώνοντας τα έξοδά τους για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα, η κυβέρνηση ετοιμάζει την ψήφιση ενός ακόμη αντιλαϊκού κρατικού προϋπολογισμού. Ενός κρατικού προϋπολογισμού για το 2026 που δεν υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, αλλά της πολιτικής και οικονομικής ελίτ. Σε μία περίοδο μάλιστα που η κρίση βαθαίνει,η κυβέρνηση επιλέγει να προετοιμάζεται για νέες δαπάνες αμυντικού εξοπλισμού, αντί να επενδύει στις κοινωνικές ανάγκες και στην ανακούφιση του λαού που συνεχίζει να πληρώνει το τίμημα των πολιτικών της ακρίβειας και των ιδιωτικοποιήσεων.

Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2026 και οι πενιχρές δαπάνες που προβλέπονται για τις κοινωνικές παροχές αποτελούν τρανή απόδειξη ότι η «ανάπτυξη» που οραματίζονται η αστική τάξη και η κυβέρνηση, ως πιστός υπηρέτης της, αφορά στην ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου πάνω στις πλάτες της τάξης μας.

Από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και έπειτα, η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και τα λαϊκά νοικοκυριά οξύνθηκε. Το πετσόκομμα των μισθών, η διάλυση εργασιακών δικαιωμάτων, η μείωση των συντάξεων και η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, η διάλυση του κράτους πρόνοιας, το ξεπούλημα δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών στο ιδιωτικό κεφάλαιο αποτέλεσαν τον πυρήνα της πολιτικής στρατηγικής «ξεπεράσματος» της οικονομικής κρίσης, οδηγώντας στην πτώση του εγχώριου βιοτικού επιπέδου και στην όξυνση των ταξικών αντιθέσεων. Μια στρατηγική, η οποία όχι μόνο δεν ανακαλέστηκε με την υποτιθέμενη «έξοδο από τα μνημόνια», αλλά συνεχίστηκε με την ψήφιση αντεργατικών νομοσχεδίων (Ν. Γεωργιάδη – Χατζηδάκη, Ν. Κεραμέως), την κατάργηση του 5ήμερου – 8ώρου, την πρόσφατη ψήφιση του 13ωρου, την ιδιωτικοποίηση κοινωνικών παροχών και τη δημιουργία ταξικών φραγμών σε υγεία – παιδεία – βασικά αγαθά.

Σήμερα στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, οι αγροκτηνοτρόφοι, οι φοιτητές – φοιτήτριες, άνεργοι και συνταξιούχοι καλούνται να θυσιάσουν ξανά το βιοτικό τους επίπεδο στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας» και της εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση επιλέγει να ενισχύει τα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας, ακολουθώντας πιστά το σχέδιο ReArm Europe, που προβλέπει δάνεια 150 δισ. € για κοινές επενδύσεις σε εξοπλιστικά προγράμματα και χρηματοδότηση στρατιωτικών έργων από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και τα ταμεία συνοχής.

Αντίθετα, η χρηματοδότηση για δημόσια Υγεία και Παιδεία συνεχίζει να συρρικνώνεται, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προτεραιότητες της κυβέρνησης και της πολιτικής της αστικής τάξης. Την τελευταία δεκαετία η χρηματοδότηση για την Υγεία έχει μειωθεί κατά 25% με φυσικό επακόλουθο την ανεπάρκεια υποδομών και φαρμάκων, το κλείσιμο και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, ράντζα στους διαδρόμους και τις γεμάτες ΜΕΘ, κλειστές χειρουργικές αίθουσες λόγω άρνησης προσλήψεων, μισθολογική καθήλωση των εργαζομένων και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας.

Σε αντίστοιχα χαμηλά ποσοστά κινείται και ο προϋπολογισμός για την Παιδεία που βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο δεκαετίας στο ποσοστό του ΑΕΠ ως μερίδιο των κρατικών δαπανών. Ενδεικτικά, από το 2023 έως το 2026, μέσα σε μια τετραετία δήθεν «ανάπτυξης», το ποσοστό των δαπανών για την Παιδεία μειώθηκε από 8,5% σε 7,8%, αποτυπώνοντας μια στρατηγική υποβάθμισης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και μετατροπής της σε πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης και αναπαραγωγής φθηνού, εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού.

Περαιτέρω η αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού κατά μερικές μονάδες που διαφημίζεται ως δήθεν «αύξηση» δεν μπορεί ούτε κατ’ ελάχιστον να αντισταθμίσει την έκρηξη ακρίβειας και το συνεχώς αυξανόμενο κόστους ζωής. Αντί για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, η κυβέρνηση επιλέγει να ανακυκλώνει επιδόματα, κουπόνια και εφάπαξ ψίχουλα, εργαλεία επικοινωνιακής διαχείρισης που κανονικοποιούν τη φτωχοποίηση, ενώ η αστική τάξη απολαμβάνει αλώβητη τα υπερκέρδη της.

Τέτοιες συνθήκες φτωχοποίησης βιώνουν και οι φτωχοί αγρότες και κτηνοτρόφοι, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τις πολιτικές αναδιάρθρωσης της πρωτογενούς παραγωγής που εφαρμόζουν το κεφάλαιο, το κράτος και η ΕΕ. Πολιτικές οι οποίες, μέσω της ΚΑΠ της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο που επιταχύνει τη διάλυση της μικρομεσαίας παραγωγής και την ταυτόχρονη ενίσχυση της κερδοφορίας των μονοπωλίων, ενώ για χώρες όπως η Ελλάδα εντείνουν την οικονομική εξάρτηση. Η φτωχή αγροτιά επωμίζεται το κόστος των φυσικών καταστροφών χωρίς ουσιαστικές αποζημιώσεις, την θανάτωση ζώων από την ευλογιά, λόγω της επιλεκτικής ανεπάρκειας του κράτους, αντιμετωπίζοντας την ακρίβεια σε ρεύμα, πετρέλαιο, ζωοτροφές και εφόδια που εκτοξεύει το κόστος παραγωγής, ενώ παράλληλα, όπως αποκάλυψε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, βλέπει να καταληστεύονται εκατομμύρια σε μαϊμού επιδοτήσεις, με κομματικά δίκτυα και πελατειακές σχέσεις να ηγεμονεύουν, πάνω στον ιδρώτα της φτωχής αγροτιάς και του λαού.

Επειδή μια κυβέρνηση που λειτουργεί μέσα στον καπιταλισμό δεν μπορεί παρά να υπηρετεί τις προσταγές της κερδοφορίας, υφαρπάζοντας λεφτά από την εργατική τάξη και παρέχοντας ευκαιρίες στο κεφάλαιο και είναι δεδομένο πως δεν θα νοιαστεί για τις κοινωνικές παροχές και τις ανάγκες του λαού, ο ανυποχώρητος αγώνας των αγροτών και των κτηνοτρόφων, ας αποτελέσει πυξίδα για τις ταξικές μάχες του σήμερα. Απέναντι σε έναν ακόμα ταξικό και αντιλαϊκό προϋπολογισμό, που βαθαίνει τη φτωχοποίηση του λαού και θωρακίζει τα συμφέροντα της αστικής τάξης, ο μόνος δρόμος που απομένει είναι η ενδυνάμωση και ενίσχυση των πολιτικών ομάδων και οργανώσεων, των ταξικών σωματείων κόντρα στον συνδικαλιστικό ρεφορμισμό, των λαϊκών-εργατικών συνελεύσεων και επιτροπών στις γειτονιές μας. Μέσα από απεργιακούς αγώνες και δυναμικές κινητοποιήσεις, να στήσουμε ταξικά αναχώματα στην επίθεση που δεχόμαστε, να μπλοκάρουμε την περαιτέρω πολεμική προετοιμασία, διεκδικώντας δημόσιες δαπάνες για υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες. Να απαιτήσουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας με μισθούς που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας και αξιοπρεπείς όρους εργασίας. Να προτάξουμε τα συμφέροντα της τάξης μας για ζωή και εργασία στο ύψος των αναγκών μας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ & ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ & ΠΑΡΟΧΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ & ΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ

ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΡΕΥΜΑ – ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ – ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση