-
Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Λάκης Χαλκιάς — η φωνή μιας ολόκληρης λαϊκής παράδοσης, του πόθου και των αγωνιών του λαού
Γέννημα θρέμμα της ηπειρώτικης ορεινής γης. Γόνος οικογένειας Χαλκιάδων, ξακουστών μουσικών της δημοτικής λαϊκής μας παράδοσης. Μεγάλωσε κάτω από τα έλατα, συνοδεία των ήχων του κλαρίνου, του λαούτου και του βιολιού. Από τα μοιρολόγια μέχρι τα πανηγύρια και τα τραγούδια της τάβλας. Μέσα σε κάθε έκφραση του λαού, σε κάθε αγωνία και σε κάθε στιγμή των σκληρών μετεμφυλιακών χρόνων. «Ανατράφηκα, μεγάλωσα και γαλουχήθηκα με τα ηπειρώτικα τραγούδια», είχε πει. «Το κλαρίνο του πατέρα μου, Τάσου Χαλκιά, αντηχεί μέσα στα αυτιά μου, στο μυαλό μου, στην ψυχή μου. Στο σπίτι, μωρό…
-
Λεηλασία του λαϊκού πλούτου στον βωμό των κερδών
Τρεις διαφορετικές έρευνες καταδεικνύουν την αδυναμία των ελληνικών νοικοκυριών να αποταμιεύσουν. Συγκεκριμένα σύμφωνα με έρευνα του ΙΟΒΕ τον Ιούνιο του 2026, το 86% των νοικοκυριών ανέφερε πως δεν μπορεί να αποταμιεύσει, και δεν φαίνεται να μπορεί να αποταμιεύσει τους επόμενους 12 μήνες. Αντίστοιχη έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για το πρώτο τρίμηνο του 2026 υπολόγισε πως το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών ήταν αρνητικό (-3.3%). Με λίγα λόγια δηλαδή τα νοικοκυριά πληρώνουν τα τρέχων έξοδα τους τους μέσω των όποιων αποταμιεύσεων τους είτε προσφεύγουν σε δανεισμό(!). Σε παρόμοια συμπεράσματα καταλήγει και η έρευνα…
-
Στην αντίσταση δεν υπάρχουν πνευματικά δικαιώματα. Ανήκει σε όλο τον λαό. Ενθαρρύνω τη διανομή χέρι με χέρι.
«Πουλιά στον Βάλτο», «Τα κορίτσια της βροχής», «Η ζωή στους βράχους». Σαν σήμερα, το 2013, έφυγε η αγωνίστρια Αλίντα Δημητρίου, που μας χάρισε το έργο εκείνο της αθάνατης δρακογενιάς: τις μαρτυρίες γυναικών που υπήρξαν η σπίθα στη δεκαετία της φωτιάς και το αλύγιστο ατσάλι στα χρόνια της ήττας και της ανασυγκρότησης που ακολούθησαν. Απ’ τα δάση και τις κορφές, μαχήτριες του ΔΣΕ, ως τα μπουντρούμια του κολαστηρίου της Μέρλιν ή τα ξερονήσια. Στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων. Στο μπόι της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής οικοδόμησης, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από…