-

Ταξικό μπλόκο στις διαγραφές των φοιτητών και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση | Φοιτητικός Τομέας του Διαρκούς Αγώνα για την ταξική απελευθέρωση
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στις 31 Δεκεμβρίου, διαγράφηκαν από τα ελληνικά Πανεπιστήμια 308.605 φοιτητές και φοιτήτριες, στο πλαίσιο της εφαρμογής του νόμου που καθιερώνει το ν+2 ως ανώτατο όριο φοίτησης. Η λεγόμενη «εκκαθάριση» των Πανεπιστημίων από τους αποκαλούμενους «αιώνιους φοιτητές» δεν αποτελεί κάποιο μεμονωμένο ή συγκυριακό μέτρο· αντίθετα, συνιστά έναν διαχρονικό στόχο του αστικού κράτους και των κυβερνήσεών του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο νόμος Διαμαντοπούλου, ο οποίος, παρότι ψηφίστηκε, έμεινε στην πράξη ανεφάρμοστος εξαιτίας των μαζικών φοιτητικών και κοινωνικών κινητοποιήσεων της περιόδου. Σήμερα, με τον νόμο 4777/2021, οι διαγραφές επανέρχονται…
-

Υποχρηματοδότηση, ιδιωτικοποίηση και μετατροπή της Υγείας σε ταξικό προνόμιο
Την ώρα, λοιπόν, που η κυβέρνηση αυξάνει τις εξοπλιστικές δαπάνες κατά 600 εκατ. €, οι δαπάνες των νοσοκομείων μειώνονται κατά 10 εκατ. €, δηλαδή 60 (!!) φορές κάτω αυτό το ποσό. Με τη χρηματοδότηση της Υγείας να έχει μειωθεί κατά 25% την τελευταία δεκαετία, μείωση η οποία μεταφράζεται σε ανεπάρκεια υποδομών και φαρμάκων, κλείσιμο και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, ράντζα στους διαδρόμους και τις γεμάτες ΜΕΘ, κλειστές χειρουργικές αίθουσες λόγω άρνησης προσλήψεων, μισθολογική καθήλωση των εργαζομένων στην υγεία και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας, καθίστανται σαφείς οι στοχεύσεις του πολιτικού προσωπικού της αστικής τάξης,…
-

Τι γίνεται με την Γροιλανδία; Μια ανάλυση από ταξική-αντιιμπεριαλιστική σκοπιά.
Η υπόθεση της Γροιλανδίας δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο «ακραίας ρητορικής» του πολεμοκάπηλου προέδρου των ΗΠΑ, Τραμπ. Αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του ίδιου παζλ που αποτυπώνει πως ο κόσμος μπαίνει σε μια φάση γενικευμένης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η απειλή των ΗΠΑ να αποκτήσουν τη Γροιλανδία, ακόμη και με τη χρήση στρατιωτικής βίας, αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα του ΝΑΤΟ, όπου το «δίκαιο» καθορίζεται από τη στρατιωτική και οικονομική ισχύ και όχι από συνθήκες, άρθρα ή διακηρύξεις περί κοινών αξιών καταδεικνύοντας την κυβδιλότητα των διακηρύξεων περί δικαίου της αστικής τάξης…
