Τεράστια Απεργία στην Μινεάπολη! Από τους χώρους δουλειάς στους δρόμους: Η εργατική τάξη χτυπά την ICE!!

Τη μεγαλύτερη απεργία στην ιστορίας της γνώρισε η Μινεάπολη, υπενθυμίζοντας μας ότι η Ιστορία αποτελεί την χρονική και χωρική αποτύπωση της πάλης των τάξεων. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενες και εργαζόμενοι δεν πήγαν στις δουλειές τους και κατέβηκαν στο κέντρο της πόλης, παραλύοντας τη λειτουργία της, ως απάντηση στις εβδομάδες βίαιης ομοσπονδιακής κατοχής από την ICE. Πάνω από 700 επιχειρήσεις έκλεισαν, μαζί με μεγάλα ιδρύματα όπως το Science Museum of Minnesota και το Walker Arts Center. Εργαζόμενοι στα Starbucks, οργανωμένοι σε σωματεία, ανάγκασαν έξι καταστήματα να κατεβάσουν ρολά, ενώ δεκάδες συνδικάτα κινητοποίησαν τα μέλη τους. Παράλληλα, μικρότερες κινητοποιήσεις ξέσπασαν σε όλη τη Μινεάπολη, το Σεντ Πολ και σε πολλές περιοχές της Μινεσότα.

Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να παρουσιάσουν το «κλείσιμο της πόλης» ως πρωτοβουλία των επιχειρηματιών. Η πραγματικότητα είναι αντίστροφη. Η Μινεάπολη σταμάτησε επειδή, εδώ και έναν μήνα, χιλιάδες άνθρωποι αρνούνται να αποδεχτούν ότι η ICE μπορεί να καταλαμβάνει τη γειτονιά τους, να επιτίθεται στα παιδιά τους, να συλλαμβάνει μαζικά τους γείτονές τους, να τραμπουκίζει τις συναδέλφισσες τους και να δολοφονεί. Χιλιάδες εργαζόμενες και εργαζόμενοι οργανώθηκαν σε γειτονιές, βρέθηκαν στους δρόμους και συγκρούστηκαν άμεσα με την ομοσπονδιακή παρουσία. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα ίδια τα μέλη των συνδικάτων πίεσαν τις ηγεσίες τους, οδηγώντας πάνω από 100 συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις να καλέσουν σε απεργιακή κινητοποίηση. Το μήνυμα ήταν σαφές: η τρομοκρατία της ICE δεν θα αντιμετωπιστεί με εκκλήσεις και παρακάλια, αλλά με σύγκρουση και συλλογική διεκδίκηση.

Εδώ πρέπει να υπενθιμίσουμε ότι η δολοφονία του George Floyd το 2020 συνέβη λίγα μόλις τετράγωνα από το σημείο όπου η ICE δολοφόνησε τη Renee Good. Τότε πυροδοτήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα κινήματα στην ιστορία των ΗΠΑ με μαζικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις. Αυτό που αλλάζει τώρα όμως, είναι η είσοδος της οργανωμένης εργασίας στο προσκήνιο. Η κοινωνική σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον στη διαμαρτυρία, αλλά αποκτά υλικό βάρος, καθώς η εργατική τάξη, που παράγει τον πλούτο, αρχίζει να αξιοποιεί τη δύναμή της.

Χαρακτηριστική ήταν και η μαζική κινητοποίηση στο διεθνές αεροδρόμιο Minneapolis–St. Paul. Πάνω από 5.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν από νωρίς το πρωί, μπλοκάροντας την πρόσβαση στο Terminal 1 και φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην ICE. Ο αποκλεισμός του ανέδειξε με καθαρό τρόπο τη δυνατότητα των εργαζομένων να παγώνουν νευραλγικούς τομείς της οικονομίας. Η απάντηση του αστικού κράτους των ΗΠΑ ήταν αναμενόμενη: δεκάδες συλλήψεις ειρηνικών διαδηλωτών και περίπου 100 κληρικών.

Χθες 23/1, παρά το τσουχτερό κρύο που άγγιξε τoυς -27 βαθμούς κελσίου, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι κατέκλυσαν το κέντρο της πόλης. Εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην εστίαση, Σομαλοί και Λατίνοι βάδισαν μαζί, σε μια πορεία χιλιομέτρων που κατέληξε σε μαζική συγκέντρωση στο Target Center. Οι ομιλίες θρησκευτικών και συνδικαλιστικών παραγόντων, όσο φορτισμένες κι αν ήταν συναισθηματικά, απέφυγαν να θέσουν το κρίσιμο ζήτημα της κλιμάκωσης. Η απουσία οποιουδήποτε σχεδίου γενίκευσης του αγώνα δείχνει τα όρια της επίσημης ηγεσίας του εργατικού κινήματος. Η συγκρότηση της εργατικής τάξης και σύγκρουση δείχνουν τον δρόμο. Η Μινεάπολη μπορεί να ήταν το επίκεντρο, αλλά δεκάδες δράσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν σε όλη τη χώρα. Έτσι, η εμπλοκή της εργατικής τάξης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια σύγκρουση που δεν θα περιοριστεί σε τοπικό επίπεδο και δεν θα ξεφουσκώσει.

Όμως, ακόμα και με την νίκη και την κατάργηση ή απομάκρυνση της ICE από τη Μινεάπολη, δεν μπορεί να είναι αυτό το τέλος. Οι απελάσεις, η καταστολή και η κρατική βία δεν αποτελούν απλά «υπερβολές» της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά δομικά στοιχεία ενός συστήματος που βασίζεται στην εκμετάλλευση και στον κατακερματισμό της εργατικής τάξης. Η επίκληση στους Δημοκρατικούς ή σε θεσμικές λύσεις δεν προσφέρει καμία διέξοδο. Οι μηχανισμοί αυτοί δεν εξανθρωπίζονται. Μόνη λύση η ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, και το πέρασμα των μέσων παραγωγής σε αυτούς που τα δουλεύουν.

Γιατί όπως έγραφε το Δια Πυρός για την δολοφονία της Renee Good

«Η Μινεάπολη, πόλη με ιστορικό έντονων κοινωνικών συγκρούσεων, αναδεικνύεται ξανά ως χώρος όπου αυτές οι αντιθέσεις εκδηλώνονται ανοιχτά. Εκεί όπου η ανισότητα γίνεται ορατή και η κοινωνική ένταση συμπυκνώνεται, η απάντηση της εξουσίας είναι η επίδειξη ισχύος. Η δολοφονία αυτή δεν θέτει απλώς ζήτημα μίας «λανθασμένης απόφασης» ενός πράκτορα. Θέτει το ζήτημα του ίδιου του χαρακτήρα του κράτους και του ρόλου του σε μια κοινωνία βαθιά άνιση. Όσο η κοινωνική ανισότητα βαφτίζεται «ζήτημα ασφάλειας», η κρατική βία θα παρουσιάζεται ως κανονικότητα.

Γιατί όσο υπάρχει εκμετάλλευση, θα υπάρχει καταστολή.
Και όσο το κράτος υπερασπίζεται το κεφάλαιο, θα στρέφεται ενάντια στους από κάτω.
Η ΤΑΞΗ ΜΑΣ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ.”»

Η εμπειρία των τελευταίων ημερών δείχνει κάτι απλό και ταυτόχρονα επικίνδυνο για το σύστημα:

ΟΤΑΝ Η ΟΡΓΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ, ΟΤΑΝ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΑΡΘΡΩΝΕΙ ΑΝΑΣΤΗΜΑ, Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΡΕΜΕΙ‼️