Δολοφονία Άλεξ Πρέτι στη Μινεάπολις | Όξυνση της καταστολής όσο οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις
Χτες 24 Ιανουαρίου 2026, στη Μινεάπολις, ομοσπονδιακοί πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE) δολοφόνησαν με πυροβολισμούς τον 37χρονο Άλεξ Πρέτι. Ο Πρέτι, ένας απλός εργαζόμενος που προσπαθούσε να προστατεύσει μια γυναίκα που δέχονταν επίθεση από πράκτορες του ICE, δολοφονήθηκε ενώ μάλιστα είχε ακινητοποιηθεί από αυτούς. Αυτό το έγκλημα συμβαίνει μόλις 17 ημέρες μετά την εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ, απο την ICE. Η χθεσινή δολοφονία συμβαίνει σε ένα πλαίσιο όπου η εργατική τάξη της Αμερικής υψώνει πλέον ανάστημα ενάντια στη συστηματική βία και τρομοκρατία που εξαπολύει το κράτος εναντίον του λαού, στο πλαίσιο της μεγαλύτερης ομοσπονδιακής επιχείρησης μετανάστευσης στην ιστορία των ΗΠΑ η οποία δεν έρχεται για να απειλήσει μόνο τον μεταναστευτικό πληθυσμό αλλά ολόκληρη την εργατική τάξη και το λαό που θα αντιδράσει στις μεταρρυθμίσεις που επιβάλει το Αμερικανό κράτος εις βάρος τους για την συνέχιση της πρωτοκαθεδρίας του αμερικανικού κεφαλαίου και τις σχέσεις εκμετάλλευσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας.
▪️Για τον Άλεξ Πρέτι, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), προσπαθώντας να δικαιολογήσει την δολοφονία και αψηφώντας όλα τα βίντεο που αποδεικνύουν το αντίθετο, μιλά για «ένοπλο» πολίτη που «πλησίασε» πράκτορες και «αντιστάθηκε βίαια». Τα βίντεο που έχουν δημοσιευτεί από το γεγονός δείχνουν μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα με τον Άλεξ να τραβάει βίντεο και να υπερασπίζεται γυναίκα που δέχονταν επίθεση από την ICE. Για τη Ρενέ Γουντ, με τον ίδιο τρόπο, η κυβέρνηση την παρουσίασε ως «ταραχοποιό». Και οι δύο περιπτώσεις, αλλά και πολλές άλλες, είναι μέρος μιας συντονισμένης εκστρατείας παραπληροφόρησης που έχουν σκοπό να κουκουλώσουν την όξυνση της βίας όσο οι ταξικές αντιθέσεις οξύνονται.
▪️ Η επιχείρηση «Metro Surge», που έστειλε 2.000 ένοπλους και μασκοφόρους πράκτορες στη Μινεάπολη, έχει ως πραγματικό στόχο τη διαίρεση της εργατικής τάξης μέσω του ρατσισμού και του φόβου και την επιβολή μιας νέας τάξης βασισμένης στη βία ως εργαλείο πειθάρχησης της εργασίας: συμπιέζει μισθούς, διαλύει συλλογικές διεκδικήσεις και ενισχύει τον ανταγωνισμό στο εσωτερικό της ίδιας της τάξης. Η ICE δεν είναι παρά ένας φασιστικός χωροφύλακας του αμερικανικού καπιταλισμού.
▪️ Τις επόμενες ώρες από την δολοφονία του 37χρονου, πραγματοποιήθηκαν αντανακλαστικά συγκεντρώσεις και εκτεταμένες συγκρούσεις με την αστυνομία, όχι μόνο στη Μινεάπολη, αλλά και στη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο, τη Βοστώνη και το Πρόβιντενς στο Ρόουντ Άιλαντ. Την ίδια ώρα που στο εσωτερικό της χώρας τα εν λόγω τάγματα εφόδου δολοφονούν, βασανίζουν, συλλαμβάνουν και τρομοκρατούν εργάτες, μετανάστριες, ο Τραμπ συνεχίζει με αμείωτη ένταση τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, με την απαγωγή Μαδούρο και την επέμβαση στη Βενεζουέλα, με την προσπάθεια ελέγχου της Μέσης Ανατολής (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις εξαγγελίες για επιθεση στο Ιράν), προχωρά με γοργούς ρυθμούς το σχέδιο για τη Γάζα, στηρίζοντας τη σιωνιστική οντότητα και συνεργώντας στις σφαγές του παλαιστινιακού λαού, ενώ ανταγωνίζεται τους ευρωπαίους συμμάχους του για τα εδάφη της Γροιλανδίας.
🔴 Η λαϊκή οργή και ο ταξικός αγώνας ξεσπούν: Απεργίες, Μπλοκαρίσματα, Συγκρούσεις
Ο λαός του Μινεάπολις και της Μινεσότα δεν υποκύπτει. Η δολοφονία του Πρέτι, δεύτερη σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, βάζει ακόμα περισσότερο λάδι στη φωτιά. Στις 23 Ιανουαρίου, μια μέρα πριν την δολοφονία, χιλιάδες εργαζόμενοι και φοιτητές, αψήφησαν το τσουχτερό κρύο και πλημμύρισαν τους δρόμους σε όλη τη χώρα, με το σύνθημα «ICE OUT!», απαιτώντας την άμεση αποχώρηση της. Η απάντηση στη επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη της Αμερικής δεν περιορίστηκε σε διαμαρτυρίες αλλά μετατράπηκε σε οργανωμένη ταξική πάλη με τη μεγαλύτερη απεργία στην ιστορία της πόλης να λαμβάνει χώρα στη Μινεάπολη με την εργατική τάξη να δείχνει την δύναμη της παγώνοντας ακόμα και νευραλγικούς άξονες της οικονομίας όπως το αεροδρόμιο. Αυτή η έκρηξη οργής τροφοδοτήθηκε από τη συνεχιζόμενη βία η όποια έχει φτάσει ακόμα και σε συλλήψεις πεντάχρονων παιδιών.
📍Εκεί όπου η ανισότητα γίνεται ορατή και η κοινωνική ένταση συμπυκνώνεται, η απάντηση της εξουσίας είναι η επίδειξη ισχύος. Αυτή η δολοφονία, όπως και η προηγούμενη, δεν θέτει απλώς ζήτημα μιας απόφασης ενός πράκτορα αλλά θέτει το ζήτημα του ίδιου του χαρακτήρα του κράτους και του ρόλου του σε μια κοινωνία βαθιά άνιση. Όσο η κοινωνική ανισότητα βαφτίζεται «ζήτημα ασφάλειας», η κρατική βία θα παρουσιάζεται ως κανονικότητα. Γιατί όσο υπάρχει εκμετάλλευση, θα υπάρχει καταστολή. Και όσο το κράτος υπερασπίζεται το κεφάλαιο, θα στρέφεται ενάντια στους από κάτω. Ξεχνάνε όμως ότι όταν η οργή γίνεται οργάνωση, όταν το αυθόρμητη συναντά το συνειδητό, όταν η εργατική τάξη ορθώνει ανάστημα τότε η εξουσία τρέμει.