Προβολή ταινίας “Το τελευταίο σημειωμα” σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αφορμή την δημοσιοποίηση των φωτογραφιών των κομμουνιστών της Καισαριανής
🎥 “Το τελευταίο σημειωμα” (2017) του Παντελή Βούλγαρη (117 λεπτά).
▪️Θεσσαλονίκη | Τετάρτη 18/2, 20:00 Γκαρμπολά 12
▪️Αθήνα | Πέμπτη 19/2, 19:30 στην Καποδιστρίου 22 (Εξάρχεια)
**Θα ακολουθήσει συζήτηση και μπαρ
🚩 Στις φωτογραφίες που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας, οι αλύγιστοι κομμουνιστές φαίνεται να προσεγγίζουν το τελευταίο αντίο τους με την συνείδηση τους γεμάτη περηφάνια, το κεφάλι ψηλά και το βλέμμα καθαρό. Ένα βλέμμα, στραμμένο σε έναν άλλο κόσμο, σε μια άλλη θάλασσα, όπου η ανθρωπιά συναντά τον άνθρωπο και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο στερεύει. Ένα βλέμμα στραμμένο σε έναν λεύτερο τόπο. Ένα βλέμμα, στο οποίο όλα μοιάζουν ουρανός και γλυκό ψωμί, το φεγγάρι είναι μεθυσμένο και ο ήλιος κόκκινος. Με αυτό το βλέμμα λοιπόν, και το κεφάλι ψηλά οι αδούλωτοι φυλακισμένοι κομμουνιστές εκτελέστηκαν από τους Ναζί, ζώντας όμως ήδη 12 ζωές ως άπαρτα βουνά. Κοιτάξανε τον θάνατο στα μάτια, γιατί αγκαλιάσανε την ζωή. Άλλωστε, όπως γράφει και ο Λειβαδίτης «Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί.».
Κοιτώντας, τον θάνατο κατάματα, τα στερνά σημειώματα των κομμουνιστών, παρακαταθήκη για αυτούς που έμεναν πίσω να συνεχίσουν την πάλη για την ελευθερία, μας δείχνουνε τον δρόμο. Ο Μήτσος Ρεμπούτσικας, στέλεχος του ΚΚΕ γράφει «Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δε θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξτε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια απ’ τη νέα δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ. Με πολλή αγάπη. Σας φιλώ Μήτσος ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑΣ». Αντίστοιχα, ο Νίκος Μαριακάκης, έγραφε «Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος». Αφιερωμένοι, ψυχή και σώμα στην υπόθεση της Λαϊκής Επανάστασης, της ανεξαρτησίας και της λευτεριάς του τόπου από τους ξένους κατακτητές και τους ντόπιους δυνάστες, οι εκτελεσθέντες ακόμα και πιο μπροστά στις κάννες των όπλων δεν μετάνιωσαν και δεν λύγισαν. Έζησαν και πέθαναν ως κομμουνιστές, έζησαν και πέθαναν ως άνθρωποι!!