Αλληλεγγύη στο Ελευθεριακό στέκι Victoire που δέχτηκε επίθεση από φασιστική γκρούπα

ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΜΟΝΟΣ, ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΝ!

Πρόσφατα στην περιοχή αυτή, όπου γενιές και γενιές μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα και να συμβιώνουμε στα σχολεία, στα πάρκα και στις δουλειές, ξέροντας πως τα προβλήματα αυτά είναι κοινά για όλους και όλες μας ανεξαρτήτως φύλου και φυλής, παρατηρήθηκε η παρουσία φασιστικών ομάδων. Συγκεκριμένα, τα ξημερώματα Τρίτης 24/2 04:30 τοποθετήθηκε αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός με γκαζάκια έξω από το Ελευθεριακό Στέκι Victoire. Από την έκρηξη που σημειώθηκε επί της οδού Αγίου Τριάδος, προκλήθηκαν ζημιές στην τζαμαρία του στεκιού, καθώς επίσης και φθορές σε παρακείμενο σταθμευμένο όχημα. Η συγκεκριμένη επίθεση έρχεται σε συνέχεια και όξυνση της στοχοποίησης του αντιφασιστικού και ταξικού κινήματος με επαναλαμβανόμενες θρασύδειλες επιθέσεις στο στέκι Victoire, στα γραφεία του ΚΚΕ στην Τριανδρία αλλά και στην κατάληψη ΥΦΑΝΕΤ από διάφορες φασιστικές γκρουπες το τελευταίο διάστημα. Από τα σπρέι στους χώρους στην Θεσσαλονίκη και τη βιαστική εκτόξευση πέτρας στη Λάρισα που ως αποτέλεσμα είχε να σπάσει 1 (ολογράφως ένα) τζάμι στον κοινωνικό χώρο Ven Seremos, η επιθετικότητα των ομάδων αυτών δείχνει να αναβαθμίζεται στοχοποιώντας αγωνιστές και αγωνίστριες αλλά και χώρους αγώνα με αυξημένο τον κίνδυνο. Ωστόσο ο περίσσιος αέρας που έχουν, δεν κερδήθηκε, αφού δεν μπορούν να σταθούν πουθενά μόνοι τους στο κοινωνικό πεδίο, αλλά τους δόθηκε απλόχερα από το αστικό κράτος, δείχνοντας ολοφάνερα ότι μπορούν να ξεμυτίσουν στη δημόσια σφαίρα μόνο όταν έχουν για πλάτες τους μπάτσους. Σημαντική απάντηση σε αυτή τη συνεργασία και την φασιστική εμφάνιση ήταν η ακύρωση της συγκέντρωσης φασιστικών ομάδων για την επέτειο των Ιμιων, όπου το αντιφασιστικό κίνημα με άμεσα αντανακλαστικά κατάφερε να τους απομονώσει σε ένα μέρος με μηδέν κοινωνική απεύθυνση. Η επίθεση των μπάτσων στην λήξη της πορείας και οι μετέπειτα διώξεις σε αντιφασίστες/ριες φανερώνει ξεκάθαρα ότι όπου δεν φτάνουν οι φασιστες, φτάνουν οι μπάτσοι και η δικαστική εξουσία και αντίστροφα.

Επίσης ο τρόμος και η αντικομμουνιστική προπαγάνδα των καπιταλιστών και των τσιρακιών τους, όταν βγήκαν στο φως οι φωτογραφίες των 200 μελλοθανάτων κομμουνιστών της Καισαριανής, λέει πολλά. Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί ουδέτερο πεδίο, αλλά πεδίο ταξικής σύγκρουσης, καθώς η αστική κοινωνία επιδιώκει μια εκδοχή της ιστορίας συμφιλιωτική με το καθεστώς, ενσωματώνοντας και απονευρώνοντας τις στιγμές ρήξης και τις διαλεκτικές ρωγμές στο κυρίαρχο εθνικό αφήγημα — ιδίως εκείνες που φέρουν επαναστατικό περιεχόμενο —. Αυτό αποτυπώνεται στις προσπάθειες των φερέφωνων της και των φασιστών να αποκρύψουν τη σημασία της ταξικής πάλης στον τόπο μας, να διαστρεβλώσουν το ποιοι αντιστάθηκαν στον Ναζισμό και ποιοι τον προσκύνησαν, φτάνοντας μέχρι την επίθεση στο μνημείο των 200 εκτελεσμένων στην Καισαριανή. Ο βανδαλισμός του επιχειρεί να αποσυνδέσει αυτή τη μνήμη από το παρόν της, να την περιορίσει σε μια εθνικο-επετειακή τελετουργία χωρίς ανατρεπτικό φορτίο και να αποκρύψει την αλήθεια: ήταν κομμουνιστές, όχι απλά «Έλληνες», και γι’ αυτό εκτελέστηκαν— άλλωστε και οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοτσολιάδες Έλληνες ήταν. Αλλά ο λαός δεν ξεχνά.

Η εκτεταμένη φασιστική κινητικότητα το τελευταίο διάστημα, γενικά στον ελλαδικό χώρο, ειδικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, έρχεται σε μία χρονική συγκυρία που καθόλου τυχαία δεν είναι. Σε παγκόσμια κλίμακα, μέρα με τη μέρα βρισκόμαστε σε μία όλο και εντονότερη πολεμική προετοιμασία και σε μία μόνιμη συνθήκη της πολιτικής του κατευνασμού σε όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου. Την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί βαθαίνουν και γίνεται εκ νέου προσπάθεια για το ξαναμοίρασμα του πλανήτη, οι λαοί εγκλωβίζονται μεταξύ της Σκύλας του ιμπεριαλισμού και της Χάρυβδης του εθνικισμού. Στο εσωτερικό της χώρας τώρα, ο εργαζόμενος λαός, από τους αγρότες στα μπλόκα μέχρι τους γιατρούς στο Γ.Ν. Νίκαιας, μάχεται καθημερινά ενάντια στην υποβάθμιση των όρων ζωής του ενώ βρισκόμαστε μία εβδομάδα πριν την τρίτη επέτειο της κρατικής-καπιταλιστικής δολοφονίας στα Τέμπη. Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα γνωστά φασιστικά παράσιτα, οι μπράβοι και προστάτες της αστικής τάξης και των συμφερόντων της, που προσποιούνται ότι έχουν ένα κοινωνικό πρόσωπο και ενδιαφέρονται για τα άγχη και τα προβλήματα του λαού και της εργατικής τάξης, επιλέγουν να κάνουν μία δειλή επίθεση σε ένα χώρο και μία συλλογικότητα που βρίσκεται για χρόνια στους δρόμους του αγώνα και του αντιφασισμού. Οι γκρούπες αυτές με προφάσεις όπως η αυτονομία και ο δήθεν αντικρατισμός επιχειρούν να θολώσουν τα νερά ανάμεσα σε αυτούς και τους πραιτοριανούς της αστυνομίας. Μα με την ιστορία για οδηγό, γνωρίζουμε ότι είτε στο επίπεδο του δρόμου είτε με κοινοβουλευτικό μανδύα ο στόχος του φασισμού ήταν και παραμένει ο ίδιος.

Μέσα από κόμματα-λαγούς, όπως οι Σπαρτιάτες, η Νίκη, η Ελληνική Λύση, μας υπενθυμίζουν τον ρόλο που πάντα είχε ο φασισμός μέσα σε περιόδους κρίσης. Με χρηματοδοτήσεις εφοπλιστών και βιομηχάνων, εκκλησιαστικών και πολεμοκάπηλων κύκλων και σε άμεση επαφή με το ένα ή το άλλο κέντρο εξουσίας, χύνουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο μέσα στην εργατική τάξη, την νεολαία, τον λαό με σκοπό να τον κρατήσουν διαιρεμένο, φοβισμένο και υποταγμένο. Δεν θα ξεχάσουμε ούτε το κοινοβουλευτικό έργο του ΛΑΟΣ, των ΑΝΕΛ, της Χρυσής Αυγής της προηγούμενης δεκαετίας που ήταν μέσα στη βουλή για να προωθήσουν τα συμφέροντα μερίδων του κεφαλαίου, ούτε την δουλειά που είχαν αναλάβει στον δρόμο για λογαριασμό τους: Τα απεργοσπαστικά σωματεία που έστησαν, τα «συσσίτια» μόνο για Έλληνες, τις δολοφονίες του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν, τους ξυλοδαρμούς μεταναστών μικροπωλητών, τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia, τις επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους, σε αναρχικούς και κομμουνιστές, σε συνδικαλιστές εργάτες και μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα, στους Αιγύπτιους αλιεργάτες αλλά και τον ρόλο μπράβου που είχαν σε πολλές εργατικές απεργίες και κινητοποιήσεις. Δεν θα ξεχάσουμε όμως και το πώς οι οργανωμένες αντιφασιστικές δυνάμεις τους τσάκισαν ως αυτό που είναι: Ως μπροστινούς του κεφαλαίου, ως τσιράκια των αφεντικών, ως δούλους και ως ρουφιάνους, όχι μόνο του συστήματος, αλλά και των μπάτσων και των δικαστών μπροστά στους οποίους έκλαιγαν και κατέδιδαν ο ένας τον άλλον, όταν το ίδιο το σύστημα που τους έθρεψε, τους μάζεψε για κάποιο καιρό, έχοντας πρώτα καταφέρει να σταθεροποιήσει την εξουσία του.

Σήμερα, λίγες μέρες πριν την απόφαση του δικαστηρίου για την ενοχή ή μη της ναζιστικης εγκληματικής Χρυσής Αυγής, τους προετοιμάζει και πάλι. Γιατί αυτούς θα στείλει, αν οι μπάτσοι δεν αρκούν, για να μας πάρουν τα σπίτια. Αυτούς θα στείλει για να μας σπάσουν τις καταλήψεις στα σχολεία και τις απεργίες στις δουλειές, αυτούς θα στείλει για να μη διεκδικούμε τα δεδουλευμένα μας, για να μάθουμε να ζούμε μέσα στη φτώχεια και με σκυμμένο το κεφάλι. Εμείς, από την πλευρά μας, καλούμε όσους και όσες ζουν, πηγαίνουν σχολείο, εργάζονται στην γειτονιά και την περιοχή του Φαλήρου αλλά και ευρύτερα σε όλη την Θεσσαλονίκη, να χτίσουμε από κοινού την έμπρακτη αλληλεγγύη απέναντι στις συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης που το σύστημα μας επιφυλάσσει. Και ταυτόχρονα, να υπερασπιστούμε την δυνατότητά, το δικαίωμα και την υποχρέωσή μας τόσο να αγωνιζόμαστε για καλύτερες συνθήκες ζωής όσο και να αμυνόμαστε απέναντι στα δουλικά του.

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΠΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑ ΙΣΟΠΕΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΞΑΝΑ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΤΕΚΙ VICTOIRE

Μικροφωνική συγκέντρωση Πέμπτη, 26/2, στον πεζόδρομο Ζαλοκώστα στο Φάληρο, 17:30