Σαν σήμερα, το 1942, ο Άρης Βελουχιώτης ορκίζει τους πρώτους μαχητές του ΕΛΑΣ

Στις 21 Μαΐου 1942 στη Σπερχειάδα της Φθιώτιδας, ο Άρης Βελουχιώτης ορκίζει τους πρώτους μαχητές του ΕΛΑΣ. Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας στη Ρούμελη που έγραψε ο ίδιος είναι ο παρακάτω:

“Εγώ παιδί του ελληνικού λαού, ορκίζομαι να αγωνιστώ πιστά από τις τάξεις του ΕΛΑΣ, χύνοντας και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου, σαν γνήσιος πατριώτης για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του λαού μας, κι ακόμα να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιος του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Εθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω αν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δε γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του”.

Ο παραπάνω όρκος είναι αυτός που δόθηκε από την πρώτη ομάδα του Άρη. Το 1943 καθορίστηκε άλλος όρκος από την ΚΕ του ΕΛΑΣ ενώ αργότερα το 1944 καθορίστηκε ο επίσημος “Όρκος του ΕΛΑΣίτη”, με απόφαση της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) – “Κυβέρνησης του Βουνού”.

🔴 Εκείνος ο Μάης του 1942 ήταν μήνας ορόσημο για την Αντίσταση στη Ρούμελη, μήνας που σημάδεψε όλο το αντάρτικο στην Ελλάδα.

Από τα μέσα του Μάη – 14 Μάη -31 Μάη 1942 — γεννήθηκαν οι πρώτες αντάρτικες ομάδες του ΕΛΑΣ, ο Θανάσης Κλάρας έγινε ο θρυλικός Άρης Βελουχιώτης και οι πρώτοι αντάρτες ορκίστηκαν με τα λόγια του πρώτου Όρκου του ΕΛΑΣ.

Στις αρχές του Γενάρη του 1942 η 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ πήρε την μεγάλη και ιστορική απόφαση: «Κύρια μορφή πάλης εναντίον των καταχτητών είναι ο ένοπλος αγώνας. Και για το σκοπό αυτό πρέπει να οργανωθούν αντάρτικα τμήματα». Έτσι και ιδρύθηκε επίσημα στις 16 Φλεβάρη ο ΕΛΑΣ. Είχε προηγηθεί η ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) τον Σεπτέμβριο του 1941.

Οι οργανωμένες δυνάμεις του λαού ξεκινούν να στήνουν τα πρώτα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ.

Την Πέμπτη 14 Μάη, στην άκρη της Λαμίας, στην συνοικία της Νέας Σφαίρας στελέχη του ΚΚΕ από τη Φθιώτιδα και τη Φωκίδα μαζεύονται στο σπίτι του καπνεργάτη κομμουνιστή Μήτσου Μυρεσιώτη. Δεκατέσσερα στελέχη, γραμματείς των οργανώσεων, με την καθοδήγηση του Θανάση Κλάρα αποφασίζουν την συγκρότηση των πρώτων αντάρτικων ομάδων.

Στη σύσκεψη της Λαμίας εκτός του Γ. Γιαταγάνα που άνοιξε τη σύσκεψη, και του Θανάση Κλάρα που έκανε την εισήγηση, συμμετείχαν ακόμα οι Δ. Μυρεσιώτης, Γ. Φράγκος, Γ. Χουλιάρας, Τ. Καρκάνης, Ν. Λέβας, Γ. Λιάσκος, Δ. Μπακόλας, Ν. Παπιώτης, Β. Καθούλης, Φ. Μαστροκώστας, Κ. Αμπλιανίτης και ένα – δυο άλλοι.

Εκεί αποφασίστηκε να βγουν δύο ανταρτοομάδες στο βουνό. Η μία στον τομέα Φθιώτιδας – Δομοκού – Ευρυτανίας και η άλλη στον τομέα Λοκρίδας – Παρνασσίδας. Η κάθε τοπική οργάνωση να ετοιμάσει από δέκα αντάρτες και να συγκεντρωθούν αμέσως όσα εφόδια χρειάζονται για το αντάρτικο (όπλα, ρουχισμός, άρβυλα κλπ.)

Σε τούτη τη σύσκεψη εγκρίθηκε ομόφωνα και η Διακήρυξη προς το λαό της Ρούμελης για το ξεκίνημα του αντάρτικου, που είχε γράψει ο ίδιος ο Κλάρας.

Στις 22 του Μάη οι πρώτοι αντάρτες συγκεντρώνονται στον αχυρώνα του Μαστροκώστα στο δρόμο προς τη Μάκρυση. Ο Κλάρας και ο Μαστροκώστας, οι δυο πρώτοι ΕΛΑΣίτες αντάρτες της Ρούμελης περιμένουν την ομάδα που έρχεται από τον Δομοκό. Τρεις άντρες, τα αδέλφια Νίκος και Βαγγέλης Λέβας από την Ομβριακή και ο Βασίλης Ξυνοτρούλιας από τους Βελεσιώτες. Η πρώτη ομάδα του ΕΛΑΣ, με οπλισμό πέντε περίστροφα και έναν γκρά, έχει συγκροτηθεί.

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση του ΕΛΑΣ πραγματοποιήθηκε στη Δομνίστα στις 7 Ιουνίου 1942. Ο Άρης και οι αντάρτες του παρήλασαν με την ελληνική σημαία μπροστά στους κατοίκους και, στη λαϊκή συγκέντρωση που ακολούθησε, παρουσίασαν τους στόχους του αγώνα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ ως συνέχεια της Επανάστασης του 1821. Η εμφάνιση αυτή αποτέλεσε το ιστορικό ξεκίνημα της οργανωμένης ένοπλης αντίστασης στην κατεχόμενη Ελλάδα και το πρώτο βήμα για τη μαζική ανάπτυξη του ΕΛΑΣ στα βουνά της Ρούμελης και ολόκληρης της χώρας.