Το κράτος δολοφόνος ψήφισε νόμο που επιβάλλει θανατική ποινή σε Παλαιστινίους

Η ισραηλινή Βουλή (Κνεσέτ) προχώρησε στην ψήφιση ενός βαθιά αντιδραστικού και ρατσιστικού νομοσχεδίου, εγκρίνοντάς το με 62 ψήφους υπέρ και 48 κατά, το οποίο θεσμοθετεί την επιβολή της θανατικής ποινής σε Παλαιστίνιους σε οποιαδήποτε περιοχή ελέγχει λειτουργικά το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Όχθης και του 53% της Λωρίδας της Γάζας, που καταδικάζονται για «τρομοκρατικές» ενέργειες κατά Ισραηλινών. Ο νόμος εφαρμόζεται μέσω στρατιωτικών δικαστηρίων και εξαιρεί ρητά τους Ισραηλινούς πολίτες, οι οποίοι δικάζονται σε πολιτικά δικαστήρια, κατοχυρώνοντας έτσι ένα διπλό νομικό καθεστώς. Πρόκειται για μια ωμή θεσμοθέτηση διακρίσεων, που ενισχύει τον γενοκτονικό χαρακτήρα της ισραηλινής κατοχής.

Οι διατάξεις του νόμου είναι ιδιαίτερα σκληρές, καθώς επιτρέπουν την επιβολή της θανατικής ποινής με απλή πλειοψηφία των δικαστών, χωρίς την απαίτηση ομοφωνίας, ενώ δίνεται η δυνατότητα επιβολής της ακόμη και χωρίς σχετική εισαγγελική πρόταση. Παράλληλα, δεν υπάρχουν δικαιώματα έφεσης ή επιείκειας, με τις εκτελέσεις να μπορούν να πραγματοποιούνται σε σύντομο χρονικό διάστημα – 90 ημερών- , ακόμη και με απαγχονισμό. Σε ένα πλαίσιο όπου τα ποσοστά καταδίκης των Παλαιστινίων στα στρατιωτικά δικαστήρια αγγίζουν το 96%, ο νόμος αυτός μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής καταστολής και εκφοβισμού.

Ο λεγόμενος «Νόμος για την Εκτέλεση Κρατουμένων» δεν αποτελεί μια μεμονωμένη ρύθμιση, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο. Οι ρίζες του ανάγονται στο αποικιοκρατικό νομικό σύστημα της Βρετανικής Εντολής, το οποίο το ισραηλινό κράτος διατήρησε και επεκτείνει μέχρι σήμερα. Με την άνοδο της πιο ακραίας δεξιάς κυβέρνησης στην ιστορία του Ισραήλ, η επιβολή της θανατικής ποινής αναδείχθηκε σε κεντρικό πολιτικό στόχο, με τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir να πρωτοστατεί και τον κυβερνητικό συνασπισμό να συνδέει την ίδια του την επιβίωση με την ψήφισή της. Δεν πρόκειται απλώς για ένα μέτρο «ασφάλειας», αλλά για μια στρατηγική επιλογή που ενισχύει τη λογική της κρατικής εκδίκησης και της κλιμάκωσης της βίας από το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο.

Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία διαδραματίζει το σύστημα των φυλακών, το οποίο λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός μηχανισμός ελέγχου και καταστολής του παλαιστινιακού λαού. Περισσότεροι από 3 χιλιάδες κρατούμενοι βρίσκονται υπό διοικητική κράτηση χωρίς δίκη, ενώ έχουν καταγγελθεί εκτεταμένες πρακτικές κακομεταχείρισης και βασανιστηρίων. Ο νέος νόμος μετατρέπει τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης σε ακόμα εντονότερο πεδίο εφαρμογής πολιτικών εξόντωσης, εντάσσοντάς τες σε μια συνολικότερη στρατηγική που περιλαμβάνει εξωδικαστικές εκτελέσεις, στοχευμένες δολοφονίες και πολιτικές «αργού θανάτου» εις βάρος των κρατουμένων.

Η προώθηση του νόμου συνδέεται άμεσα με την γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία στη Γάζα. Η διεθνής αντίδραση υπήρξε έντονη, με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διεθνείς φορείς και κράτη να προειδοποιούν ότι πρόκειται για σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ένα ακόμη εργαλείο θεσμοθετημένων διακρίσεων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η θεσμοθέτηση της θανατικής ποινής αποκλειστικά για τους Παλαιστίνιους δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά συνέχεια μιας πολιτικής που στοχεύει στη νομιμοποίηση της βίας και την εδραίωση ενός καθεστώτος διαρκούς εξόντωσης.

Σε αυτές τις συνθήκες, ο αγώνας των Παλαιστινίων κρατουμένων και συνολικά του αδούλωτου παλαιστινιακού λαού που αντιστέκεται ακατάπαυστα, με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα αποκτά ακόμη πιο κρίσιμη σημασία. Η ψήφιση του νόμου σηματοδοτεί μια νέα φάση όξυνσης, όπου η βία της σιωνιστικής οντότητας θεσμοθετείται ακόμα πιο ανοιχτά ως μέσο υποδούλωσης και εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού από την υποτιθέμενη «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής». Είναι χρέος όλων μας με γνώμονα την διεθνιστική αλληλεγγύη να αντισταθούμε στην φασιστική και αντιδραστική πολιτική του κράτους δολοφόνου, να εμποδίσουμε την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, να γίνουμε η άμμος στα γρανάζια της δολοφονικής ιμπεριαλιστική συμμαχίας ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ ως αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον ιμπεριαλισμό και τα συμφέροντα της αστικής τάξης, στον δρόμο για έναν κόσμο ειρήνης, κοινωνικής δικαιοσύνης και χειραφέτησης των λαών. Γιατί η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά.